Josanne van Bennekom in het Nijmeegse tenniscentrum. foto Bert Beelen.
23 feb 2008, 03:09 - NIJMEGEN - In de zaal van het tenniscentrum aan de Marie Curiestraat in Nijmegen rammelt tennisster Josanne van Bennekom een serie ballen naar de overkant van de baan.
Ondertussen staat trainer Wouter Kropman met een videocamera de beweging van zijn pupillen te filmen. "Kijk", zegt de tennistrainer wanneer even later de beelden van de service worden bekeken. Kropman geeft een aanwijzing over de houding van de rechterschouder, waarop Van Bennekom opnieuw aan de slag gaat. "Dit is bizar", roept de twintig jarige tennisster even later. "Ik voel helemaal niets."Wat er bij de training gebeurt, is voor Van Bennekom een openbaring: serveren zonder pijn. Ze was al bijna vergeten hoe het was.
De in Uchelen wonende tennisster was aan een mooie loopbaan bezig. Vorig jaar speelde ze in Australië zes grote toernooien en kwam op de wereldranglijst terecht. Plaats 516 is nog geen topnotering, maar het was het begin van de wens een keer bij de top honderd van de wereld te gaan behoren. Maar achtereenvolgens een enkel-, knie- en schouderblessure gooiden roet in het eten. Een half jaar geen toernooien en verdwenen van de wereldranglijst. Door toedoen van Loet Baard, haar conditietrainer annex vertrouwenspersoon, kwam ze in contact met Rapiditas-trainer Kropman en staat ze nu twee ochtenden per week, nog voor het kantinepersoneel in de hal is, in Nijmegen te tennissen. "Ze heeft in Amerika getraind en daar werd gezegd dat ze de mogelijkheid heeft de top vijftig te halen", weet de Nijmeegse trainer.
Hij heeft de opdracht zijn pupil weer op niveau te brengen. Hij doet het niet alleen. Van Bennekom traint nog drie keer in de week in Enschede en bezoekt regelmatig een acupuncturist, chiropractiker en osteopaat. "Ik heb al een gang gemaakt langs allerlei specialisten. Er zijn echo's, röntgenfoto's en mri-scans gemaakt. Maar wat er nu met mijn schouder aan de hand was, niemand wist het."
Zolang de weg terug naar de top via Nijmegen loopt, heeft Van bennekom geen problemen met het op en neer reizen van de ene Gelderse plaats naar de andere. "De avond voor de training ga ik naar mijn zus Janika. Die woont in Nijmegen en hoef ik er 's morgens niet zo vroeg uit." Tijd voor andere zaken dan tennissen heeft ze momenteel niet. "Ik heb mijn VWO-diploma gehaald en dat is het voorlopig. Ik wil nu alles op alles zetten voor mijn tennis. Studeren kan ik later altijd weer."
Tot ze de echte top heeft bereikt is het een kwestie van investeren. In tijd en in geld. "Sponsors zijn niet te vinden. Pa en ma betalen", erkent Van Bennekom. "Maar mijn vader kan goed met geld omgaan", lacht ze.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
