Zorgen om Marcos Baghdatis, die met een pijnlijke knieblessure op de gras ligt bij het tennistoernooi van Rosmalen. Ook Raemon Sluiter (rechts) heeft zich ontfermd over zijn opponent. foto Robert Vos/ANP
ROSMALEN (ANP) - In zijn jacht de spelonken van het wereldtennis te verlaten
kreeg Raemon Sluiter woensdag een aardig zetje in de rug. Met een wildcard
bereikte hij de kwartfinales van de Ordina Open. De manier waarop deed de
31-jarige Rotterdammer zeer. Tegenstander Marcos Baghdatis („Een aardige
gozer”) moest met een op het oog ernstige knieblessure opgeven.
Zie ook:
Sluiter rende meteen naar de Cyprioot - nota bene jarig - die gillend van de pijn op het gras van Rosmalen lag nadat hij zijn linkerknie had verdraaid. „Ik heb nog een zakje ijs aangegeven. Je denkt: wat moet ik nou doe? Je kunt ook niks. Ik wil heel graag ver komen in dit toernooi, maar niet op deze manier”, zei Sluiter, die donderdag de Israëliër Dudi Sela treft: „Een degelijke baseliner. Een klein mannetje met toch een goede service. Het zal pittig worden.”
Sluiter is meteen de enige overgebleven Nederlander in het enkelspel. Thiemo de Bakker, die hij voor zijn rentree kortstondig als coach begeleidde, verloor in twee sets (6-3 7-6) van de Duitser Rainer Schüttler. „Mijn begin was zwak, later kwam ik beter in de wedstrijd, maar hij was in de tiebreak heel scherp. Dan houdt het op.”
De Bakker, via de kwalificaties in het hoofdtoernooi beland, keert volgende week terug in het challengercircuit, het niveau waarop Sluiter vooralsnog niet uitkomt. Zijn comeback, nadat hij een jaar eerder wegens mentale problemen stopte, verloopt via zogenaamde futures. Toernooien waar hij naar eigen zeggen ’voor twee zwerfkatten’ staat te spelen. „Maar dat vind ik ook leuk. Ik heb ook geen moeite om straks weer op een lager niveau te spelen. Mijn eerste future is trouwens in Rotterdam. En daarna speel ik een challenger in Scheveningen. Pas daarna vertrek ik weer naar het buitenland.”
Sluiter spreekt van een proces dat hij heeft ingezet. Pas over een jaar denkt hij te kunnen inschatten waar het avontuur eindigt. „Als ik hier volgend jaar weer zit, kan ik daar misschien iets zinnigs over zeggen. Ik heb mezelf voorgenomen sowieso tot eind volgende zomer te spelen. Ik zal eerst een paar maanden ’solid’ moeten tennissen. Ik speel vandaag aardig mee. Dat stemt me hoopvol.”
Eenmaal bekomen van de schrik over het lot van Baghdatis keerde de lach terug bij de Rotterdammer, die ook zijn vader weer op de tribune wist. „Hij was jaren niet meer komen kijken, had last van hartritmestoornissen. Het was te gevaarlijk.” Met een lach: „Ik miste hem ook niet, althans dat ’nee’ schudden op de tribune. Toen ik zestien was heb ik hem eens de baan opgetrokken. Doe jij het dan maar, zei ik.” Leuk ook dat vriendin Fatima Moreira de Melo hem nu eens in levende lijve een kwartfinale van een ATP-toernooi kan zien spelen, de laatste keer deed Sluiter dat in het voorjaar van 2005 in München. „Van die vorige keren heb ik alleen Betamaxbanden.”
