Lichelle Wong stijlvol in actie op de evenwichtsbalk. De turnsters sloot een periode vol blessureleed zaterdag af met de Nederlandse tittel op de meerkamp. foto Marco de Swart/Pro Shots
Zie ook:
Ze is blij met haar titel. Het is een stap in de goede richting, de richting van volledig herstel van diverse blessures. Of ze ooit haar hoge niveau van enkele jaren geleden haalt, weet Wong niet. De turnster heeft een zware tijd achter de rug. Bij haar debuut in 2006 op het 'grote NK' beklom ze gelijk de hoogste trede van het erepodium, maar vervolgens zat ze vaker in de lappenmand dan haar lief was. Ook nu heeft ze net drie operaties achter de rug. Beide enkels zijn onder handen genomen en het kapsel in haar schouder is gereviseerd. Haar rechterknie was de afgelopen twee dagen flink ingepakt, omdat ze die tijdens de halve finale richting de nationale titelstrijd had overstrekt.
"Ik heb vier weken geleden voor het eerst weer een volledige meerkamp geturnd", zei Wong gisteren, nadat ze tijdens de toestelfinales op brug nog een zilveren medaille aan haar oogst had toegevoegd. "Dat was in Lugano tijdens een wereldbekerwedstrijd. Een rustig begin, omdat het een niet zo'n druk bezet toernooi is. Het was mijn eerste wedstrijd sinds de NK van vorig jaar."
De nationale titel van zaterdag noemt ze een nieuwe start. Haar keuze om te verkassen naar naar Los Angeles waar ze gaat studeren aan de UCLA universiteit betekent een nieuwe impuls voor haar turncarrière.
"Sinds een halfjaar ben ik daar serieus mee bezig. Ik ben net klaar met mijn school hier en kon daar met een beurs naar toe. Ik ga voor de universiteit aan de competitie meedoen. Ik kan er mijn eigen vakkenpakket kiezen. Dat betekent niet dat studie niet belangrijk is, want dat is het wel degelijk. Als je te weinig studiepunten haalt, mag je niet eens meer trainen."
Wong vliegt op 26 juli naar Amerika, maar komt in augustus al weer terug naar Nederland voor de WK-kwalificatiewedstrijden. "Ik vind het belangrijk om met het Nederlands team mee te doen." Wong ziet de stap over de grote plas als een nieuw avontuur. "Ik ben er een keer geweest om te kijken. Op de campus ga ik een kamer delen met een zwemster. Haar heb ik nog niet gezien. Ik weet niet of ze, zoals de meeste zwemmers, om vijf uur 's ochtends moet trainen. Ach, ik zie het wel."
Bang om tegen nieuwe blessures aan te lopen is ze niet. "Het zal echt wel weer een keer gebeuren." Ze haalt haar schouders op. "Het hoort een beetje bij mij en bij het turnen."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.






















