Home / Sport / Voetbal / Amateurvoetbal / Wim Bleijenberg scoorde overal en altijd

Wim Bleijenberg scoorde overal en altijd

  • Afbeelding
    Fotograaf

Door een 5-1 zege in het be­slissingsduel tegen Feyenoord werd Ajax in 1960 landskam­pioen. Grote man was Wim Bleijenberg. De Veenendaler scoorde in zijn laatste wed­strijd als Ajacied drie keer en verliet op de schouders van zijn teamgenoten het veld.

In de gang van de Apeldoornse woning van Wim Bleijenberg herinneren de vele foto’s en krantenartikelen aan een suc­cesvolle carrière als profvoetballer.

De in Veenendaal geboren Bleijen­berg (79) stamt uit een gezin van vijftien kinderen. Dat betekende meewerken geblazen, als de school was afgelopen. „Ik had daar niet al­tijd zin in en ging dan stiekem voet­ballen. Zo kwam ik op dertienjarige leeftijd bij Veenendaal terecht. Mijn ouders vonden het niet goed, maar ik voetbalde op zondag.”

De toen al veelvuldig scorende Blei­jenberg belandde bijWageningen.

Rigtersbleek uit Enschede haalde hem en zijn vrouw naar het oosten.

In zijn laatste jaar werd daar prof­voetbal ingevoerd.

„Ik scoorde vaak en al snel was er be­langstelling uit Duitsland, Frankrijk en Ajax. De voorzitter adviseerde mij naar Amsterdam te gaan. Ik was 26 jaar en zag het ook helemaal niet zitten om Frans te leren.”

De familie Bleijenberg woonde in Betondorp, waar ze overburen wer­den van de familie Cruijff. „Mijn zoon voetbalde elke dag met Johan.” Het seizoen 1956/1957 was het eerste in het roodwitte shirt. Bleijenberg debuteerde op 26 augustus in de met 6-1 gewonnen bekerwedstrijd tegen Zeeburgia. Het eerste doel­punt werd gemaakt door ‘ Wim Kont­­je’.

Deze bijnaam werd door de hele familie gedragen. „Mijn opa was kleermaker in Vee­nendaal. En ’s middags liep hij met zijn strohoed en wandelstokje door het dorp te flaneren, met zijn kont te draaien. Ik gebruikte mijn kont ook bij het wegdraaien van de tegen­stander. Ik was trots op die bij­naam.”

De spits werd in zijn eerste seizoen direct topscorer in Amsterdam. Vier seizoenen bleef hij de topclub trouw, waarin twee keer een lands­kampioenschap werd behaald en de club ook Europa Cup-wedstrijden speelde. „Ik ben met Ajax overal ge­weest. Hoogtepunt daarbij was een reis naar Zuid-Afrika.”

Als illustratie hiervan toont Bleijen­berg direct een foto van die verre trip.

Merkwaardig genoeg was een geden­kwaardige ontmoeting met Feye­noord zijn laatste wedstrijd voor Ajax. „ Ik was in dat seizoen gebles­seerd geraakt aan mijn liezen en kwam op de bank terecht. Ajax had Cees en Henk Groot gekocht. Mijn vrouw en ik zaten op de tribune, toen Ajax in Rotterdam met 3-0 ver­loor. Daarna was er een beslissings­wedstrijd nodig voor de landstitel.”

Cees Groot bleek geblesseerd aan zijn enkel en Bleijenberg moest di­rect in training. „Ik had nauwelijks conditie, maar moest toch aan de bak. En dan drie doelpunten ma­ken. Fantastisch toch?”

Omdat hij niet nog langer op de bank wilde zitten, had Bleijenberg al besloten naar Blauw-Wit - die an­dere club uit Amsterdam – te gaan.

Hij verbleef er twee jaar en keerde toen terug naar het oosten van het land. Bleijenberg werd in zijn Ajax-perio­de vijf keer geselecteerd voor het Ne­derlands elftal. In zijn optredens met Oranje kwam de kopsterke mid­voor niet tot scoren. Na een periode van vier jaar bij AGOVV in Apeldoorn stopte hij op 36-jarige leeftijd met betaald voetbal.

Bleijenberg heeft in zijn voetbaltijd een kast vol herinneringen verza­meld. Samen met het bezoek loopt hij de verschillende plakboeken door. Op de foto’s poseert hij met Rinus Michels, Sjaak Swart en Eddy Pieters Graafland. „Mijn schoonva­der hield alles bij in plakboeken.”

Na een rustperiode ging hij aan de slag als trainer bij een viertal ama­teursclub in de omgeving. In de ja­ren negentig kwam Ajax weer terug in beeld, bij de oprichting van Lucky Ajax.

„ Sinds die periode zie ik al mijn oude makkers weer. Mijn vrouw en ik gingen vaak kijken. Na afloop haalden we dan lekker oude herin­neringen op in de bestuurskamer bij de bitterballen.”

Sinds het overlijden van zijn vrouw, drie jaar geleden, gaat hij alleen naar thuiswedstrijden. „Ik ben geope­reerd aan mijn ogen en ben afhanke­lijk van vervoer. Ik volg het voetbal op de voet en zeker Ajax. Wel moet ik eerlijk zeggen dat ik het soms be­langrijker vind dat de ploeg van mijn zoon wint dan Ajax.”

Zoon Hans trad in de voetsporen van zijn vader en was prof bij Vites­se, Eindhoven en Cambuur. Nu is hij actief als trainer in het amateur­voetbal. Met enige regelmaat komt Bleijenberg in zijn geboorteplaats Veenendaal.

„Ik heb er nog familie wonen. Laatst ben ik nog als gast bij een wedstrijd van GVVV geweest. En dan denk ik toch weer terug aan hoe het alle­maal op sportpark Salamander is be­gonnen.”

Naam: Wim Bleijenberg Geboortejaar: 1930 Geboorteplaats: Veenendaal Woonplaats: Apeldoorn Clubs als speler: Veenendaal, Wagenin­gen, Rigtersbleek, Ajax, Blauw- Wit, Go Ahead, AGOVV.

Clubs als trainer: SDVB, VVOP, Nunspeet, VEVO