BEEK - Bij het Marikentoernooi van Pegasus werd voor het eerst een beachvolleybaltoernooi gehouden. Er kwamen gelijk zeventig koppels op af. Volleybal op het strand wint aan terrein. En daarvoor hoef je niet in Scheveningen te zijn.
Dit ga ik volgend jaar ook doen, hartstikke vet zeg." Twee meiden zijn even van de velden van BVC'21 in Beek Ubbergen, waar de graswedstrijden van het Marikentoernooi van het Nijmeegse Pegasus worden gehouden, overgestoken naar het Wylerbergmeer. Daar wordt voor het eerst 'Marikens beach' gehouden.
De omstandigheden zijn deze zaterdag perfect. Het witte zand ligt er mooi
bij, het water van het meer is rimpelloos en de zon staat hoog aan de hemel.
Alleen moet je in gedachten de statige berken die de plas omzomen even
vervangen voor exotische palmbomen Op negen velden werken strakke meiden en
strakke jongens zich in het zweet, want beachvolleybal is nu eenmaal zware
arbeid.
Op een van de bankjes die rond het meer staan, ziet Marcel
Krijger het allemaal tevreden aan. De 37-jarige voorzitter van de
organisatie van het Marikentoernooi geniet. Zelf is hij beachfanaat en het
organiseren van het strandvolleybaltoernooi was een grote wens.
"
Beachen is heerlijk. Het is een superhippe sport die enorm in opkomst is"
, weet Krijger. "Het niveau schiet de laatste jaren omhoog. Dat
Nederlandse koppel als Nummerdor/Schuil en Keizer/Van Iersel het
internationaal goed doen, helpt voor de belangstelling. Ik ga zelf ieder
jaar een week naar Spanje om met vrienden een week te beachen. Heerlijk. Als
het zou kunnen, zou ik van beachvolleybal wel mijn hoofdsport willen maken.
Maar daar is het weer niet goed genoeg voor. In Nederland zijn wel steeds
meer hallen waarin je binnen kunt beachen. Maar het hoort natuurlijk buiten.
Er worden al wel beachvolleybalreizen georganiseerd. All-inclusief naar
Turkije. 's morgens trainen en 's middags een toernooi."
Wie
aan beachvolleybal denkt, heeft al gauw de stranden aan de Nederlandse kust
in gedachten, maar aan het Wylerbergmeer wordt bewezen dat de nabijheid van
Noordzeegolven helemaal niet nodig is. "Langs de Nederlandse kust kan
je door het Palm-beachcircuit ieder weekeinde wel ergens beachen. Maar deze
locatie is toch zeker ook perfect. Het zou mooi zijn als we deel uit gaan
maken van dat circuit."
Maar of dat volgend jaar ook weer lukt
aan het meer in Beek-Ubbergen is nog maar zeer de vraag. Het grastoernooi
wordt nu nog gehouden op de velden van BVC'21. Maar omdat de velden van de
voetbalclub worden vernieuwd, vreest Krijger dat hij met zijn toernooi
volgend jaar niet meer welkom is in de buurgemeente van Nijmegen. "Dan
moeten we terug naar de stad. Maar waar vind ik een plek waar je strand en
velden zo dicht bij elkaar hebt."
Voorzichtig filosofeert de
organisator over een beachtoernooi op het Waalstrand, aan de noordzijde van
de rivier. "We zouden daar een permanente beachlocatie kunnen maken.
Waar trainingen gegeven kunnen worden, waar mensen met elkaar kunnen
afspreken om op een mooie zomeravond even een wedstrijdje te spelen."
Dat het eerste Marikens beach al zoveel belangstellenden zou trekken, er
hebben zich verdeeld over twee dagen zo'n zeventig koppels gemeld, is
bemoedigend. "Waar je in Nederland ook aan een beachternooi meedoet, je
komt altijd veel mensen uit Nijmegen en omgeving tegen. Er wordt hier in de
regio veel gevolleybald en aan de Berendonck in Wijchen wordt in de
zomermaanden bij beachvolleybalschool Aiolos drie avonden per week fanatiek
getraind. Dat zorgt voor een sneeuwbaleffect. Het is nu eenmaal een mooie
overbrugging voor de maanden waarin het zaalvolleybal stil ligt", vindt
Krijger. "En kijk in augustus maar naar de mensen die in de zomer
buiten hebben gespeeld, die zijn beter geworden in hun techniek en tactiek
en springen waarschijnlijk een stuk hoger."
De twee meisjes
die een tijdje in het zand hebben zitten kijken naar de strandvolleyballers
staan op en keren terug naar het grastoernooi. Er staat nog een wedstrijd op
het programma. Maar zodra die is afgelopen keren ze terug naar het strand.
Om vast in de stemming te komen voor volgend jaar.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties



















