"Je moet wat geluk hebben. Als ze je niet laten rijden, is dat jammer. Maar als daarna een andere groep de sprong waagt moet er een andere renster van jouw ploeg bijzitten, dat is de normale tactiek. Daar ging het bij ons dus ook mis, maar we hadden dan ook maar zes meiden aan het vertrek", vond Helmink een geldig excuus.
Nog nahijgend tegen een hek na de finish en duidelijk verongelijkt: "Er waren meer grote ploegen die de slag hadden gemist, maar die wilden niet meerijden in de achtervolging. Wij hebben wel geprobeerd om een carrousel op te zetten, maar ze verrekten het om mee te werken. Dan houdt het op."
Helmink reed zich inderdaad twee ronden uit de naad in de stad waar ze studeert, zag toen het zinloze van haar achtervolgingspogingen in en sprintte uiteindelijk niet eens meer mee voor de prijzen.
Dat deed wel de Liendense Christy Verkerk. De renster van wielervereniging De Zuidwesthoek was na de koers besmeurd als Erik Breukink ooit in zijn beste dagen na een tijdrit, maar lachte het snot snel weg.
"Dat ik hier rijd is al verrassend. Ik ben echt ziek geweest de aflopen week, iedereen raadde me af om te starten. Ik heb vandaag gekoerst op paracetamol. Alleen mijn vriend had er vertrouwen in, in tegenstelling tot mijn ploegleider en trainer. Uiteindelijk viel het me niet tegen. Het tempo was goed te volgen, alleen zat er niets extra's in het vat. Ondanks dat haal ik toch bijna mijn doelstelling om bij de beste dertig te finishen."
Verkerk werd 32ste, Helmink klasseerde zich uiteindelijk als 72ste in de eindrangschikking.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.






















