Als jonge prof was Bobbie Traksel een absoluut talent. Hier vertegenwoordigt hij Nederland op het WK in het Belgische Zolder, in 2002. Een lange reeks aan valpartijen en tegenslagen wierp Traksel terug naar het tweede plan. Dit voorjaar is Traksel terug. Sterker als ooit. foto Vincent Jannink
Zondag staat de 26-jarige Tielenaar opnieuw aan het vertrek in Woerden. Als
topfavoriet.
Traksel onderging deze winter een metamorfose. Deed
hardheid op gedurende de talloze ronden op het ovaal van de winterbanen en
belangrijk: hij bleef voor de verandering eens al die tijd op de fiets
zitten. Want de frêle renner lag in het verleden vaker op het asfalt dan dat
hij op de fiets zat. Met een schier oneindige reeks aan blessures tot
gevolg. Van 21 (..) gebroken ribben tot 2 longperforaties, talloze gebroken
vingers en tenen, de ziekte van Pfeiffer en nog veel meer.
Die
periode lijkt afgesloten: Traksel reed dit prille voorjaar de klinkers uit
de straat, bevestigde zijn talent en behoort plotsklaps tot de 'meneren' van
het peloton.
Woensdag ramde hij als een bezetene omhoog tegen de
Nokereberg, in de finale van de Belgische semi-klassieker Nokere-Koerse. "
Ik reed het hardst van iedereen omhoog, maar ik raakte ingesloten",
baalde de 26-jarige renner na het behalen van de vierde plek achter coureurs
van naam en faam: Wouter Weylandt, Jurgen Roelandts en André Greipel.
De dag dat hij het hele peloton 'erop legt' nadert echter met rasse schreden.
In de mini-etappekoers Driedaagse van West-Vlaanderen zette hij het
klassement twee weken terug al naar zijn hand, door op imposante wijze de
routiniers Nico Eeckhout en Sergei Ivanov in de luren te leggen.
De
kopman van de bescheiden maar ambitieuze P3 Transfer-Batavus-wielerploeg,
ziet in 'Het Groene Hart' wel een uitdaging. "Met een goed resultaat
kan ik daar ook de leiding overrnemen in het individuele klassement van de
UCI-ranking, voor renners van continental teams", weet hijzelf
inmiddels ook.
Ploegleider Michel Cornelisse wordt lyrisch als de
naam van Traksel valt. "Bobbie is één van de betere renners van
Nederland. Bij het grote Rabobank rijden jongens die minder klasse in huis
hebben dan hij."
"Je mag gerust weten dat we na de finish
van de Driedaagse van West-Vlaanderen als twee kleine kinderen hebben staan
huilen. Ik heb er een doel van gemaakt om deze jongen naar een
ProContinentale of, wie weet, ProTour-ploeg te brengen."
Aart
Vierhouten is de immer rustige koerskapitein van de ploeg. "Je ziet
wel: als je er een team van kunt maken, kom je een heel eind."
Cornelisse voegt er een gezonde dosis bluf aan toe. "We zijn op papier
de minste ploeg, maar we zien niet op tegen de grote jongens. Ik heb alle
respect voor Rabobank en Quick Step maar we stellen ons in een koers niet
minderwaardig op. Ik neem geen genoegen met een bijrol."
Bobbie Traksel vindt het ondertussen ook allemaal prachtig. "Jammer
alleen van die sprint van vandaag", baalde hij aan de finish in Nokere.
"Ik stond stil en moest opnieuw beginnen. Maar goed, zondag is er een
nieuwe kans"
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
