Veldrijder Eddy van IJzendoorn (rechts) met in zijn wiel Richard Groenendaal. De Tielenaar heeft zijn zinnen gezet op een definitieve doorbraak. foto Rudie Ottens
Eddy van IJzendoorn traint momenteel voor het nieuwe veldritseizoen. Hij hoopt het gevoel terug te krijgen dat hij in januari in Loenhout had. „Kippenvel, met de wereldtop op je hielen.”
De zonnestralen vallen als lichtbundels door het hechte bladerdak van de Utrechtse Heuvelrug.
Als toneelspotjes vangen ze af en toe de bijna dansende gestalte tussen de bomen. Die behendig over boomstronken wipt, takken ontwijkt, tussen bomen door laveert en in diepten stuurt. Eddy van IJzendoorn stuurt zijn fiets door het bos als ware hij een toneelspeler op zijn podium, spelend met de pedalen. Applaus blijft uit, een enkel konijn schiet zo'n dertig meter voor zijn voorwiel weg, om van achter de struiken geamuseerd toe te kijken.
Wielrenner Eddy van IJzendoorn is in zijn sas. De frêle coureur geniet met volle teugen in een ambiance waar de associatie met zijn grote liefde, het veldrijden, ver lijkt te zoeken. Niks sneeuw, regen of modder, ingrediënten die onmisbaar lijken bij een hedendaagse veldrit. De bossen rond Amerongen en Leersum, bij temperaturen van boven de twintig graden, voldoen echter uitstekend aan de behoeften van de 24-jarige coureur.
"Echt, ik rijd rond met vlinders in de buik. Vorige week hebben we de vliegtickets besteld voor de eerste wereldbekerwedstrijd in Treviso op 4 oktober. Dat vooruitzicht maakt me op een lekkere manier nerveus, ik heb er enorm veel zin aan. Een week eerder, op 26 september, begint in Harderwijk ons seizoen. Da's al over twee weken. Dan mag ik eindelijk los. De basis daarvoor leg ik onder meer hier in de bossen van de Heuvelrug."
Van IJzendoorn vervolgt vrolijk: "Dit hier tref ik aan op zeventien kilometer van mijn huis. Een parcours dat gewoon een NK of misschien wel een WK waardig is. Je hebt hier alles. Technische gedeelten met smalle bospaden, korte venijnige klimmetjes, mul zand, felle afdalingen en langere, aanhoudende stijgingen. Beter kan bijna niet, een ideaal trainingsgebied."
De Tielenaar is in de voorbereiding op het nieuwe veldritseizoen momenteel veel in die bossen te vinden, gedurende het seizoen een stuk minder. "Nu leg ik de basis voor mijn wedstrijden. Straks ben ik hier hooguit nog één keer per week. Dan heb je de wedstrijden in het weekeinde en daarnaast doe je nog wat snelheid op met het rijden op de weg. Dat laatste doe ik nu ook wel. De conditie is heel erg goed op het moment."
Dat moet ook wel, als je in de top van het mondiale veldrijden mee wilt draaien. Want die ambitie koestert het multi-talent wel degelijk. Na zijn vicewereldtitel bij de junioren in het Italiaanse Monopoli (2003, achter Lars Boom) loste hij die belofte nooit helemaal in. Incidentele successen daargelaten, bleef Van IJzendoorn een beetje 'hangen'. Tot hij in december 2008 een contract tekende bij de nieuwe AA Drink-formatie van veldritlegende Richard Groenendaal. Twee weken later won hij zijn eerste wedstrijd in Sint-Michielsgestel. In het Belgische Loenhout verbaasde hij in januari van dit jaar alle insiders. Ineens reed daar - in volle finale - een 'vliegende Hollander' zomaar vooruit, de Belgische gevestigde orde als Sven Nys en Bart Wellens tergend.
"Dat gevoel wil ik terug", stelt hij resoluut. "Kippenvel. Tussen die duizenden toeschouwers door rijden. Joelend, schreeuwend. Alleen voorop. Met die wereldtoppers op je hielen. Helaas blokkeerde ik, werd té nerveus. Ik ging stuur- en schakelfouten maken, volkomen onnodig, waardoor ik terugviel. Maar wat ik daar heb geproefd, smaakt naar meer. Veel meer."
Daarvoor wil Van IJzendoorn over twee weken in Harderwijk een fundament slaan. "Het is van groot belang om goed te zijn in de eerste maand van het seizoen. Dan vergaar je punten, die je startpositie bepalen bij de grote wedstrijden. Zonder punten sta je achteraan en ben je gezien. Echt, de start is superbelangrijk bij een cross. Als je als veertigste de eerste bocht omgaat, is er al een verschil van 38 fietslengten naar de eerste." Morgen vliegt de Tielse renner voor de derde keer dit seizoen naar Spanje. "Een laatste trainingskamp. Solo ja, ik ben wel een individualist. De laatste puntjes op de i zetten, zeg maar. In goed weer, want dat zal hier nu wel bijna over zijn. Sterker, ik hoop dat het hier rotweer wordt. Jammer voor jullie, maar dan kan ik qua training nog eens een extra bres slaan ten opzichte van de concurrentie. Een paar dagen voor 'Harderwijk' ben ik terug en dan moet het daar maar eens gebeuren. Een snel parcours, helemaal mijn stijl. Mijn doelstelling dit jaar? Van voren koersen. Vaak en goed."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
