article
1.6150465
We zijn eruit. Mama krijgt voor haar verjaardag een tatoeage. Op haar ene arm mijn naam, op haar andere die van mijn broer. Gniffelend scharrelen we door de wijk in aanleg.
Mini-Berlijn
We zijn eruit. Mama krijgt voor haar verjaardag een tatoeage. Op haar ene arm mijn naam, op haar andere die van mijn broer. Gniffelend scharrelen we door de wijk in aanleg.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/annemarie-haverkamp-1.6150373/mini-berlijn-1.6150465
2016-05-19T22:00:00+0000
Annemarie Haverkamp

Annemarie Haverkamp

Afbeelding
Onderwerp
Annemarie Haverkamp (1975) is journalist en schrijver van onder meer Dolgelukkig zijn wij (2010). In november 2013 verscheen haar jubileumboek Jarige Job.
Auteur
Door Annemarie Haverkamp
Terug naar Blog overzicht

Mini-Berlijn

Reacties
Reageer
We zijn eruit. Mama krijgt voor haar verjaardag een tatoeage. Op haar ene arm mijn naam, op haar andere die van mijn broer. Gniffelend scharrelen we door de wijk in aanleg.

Het idee alleen al. Mijn moeder met een tattoo is als Beatrix met een hanenkam. Ze is zo keurig dat ze vroeger mijn broekspijpen omstikte als ik ze met veel moeite had afgetrapt. Ze deed het waarschijnlijk 's nachts en met een demper op de naaimachine, want ik heb haar er nooit op kunnen betrappen.

Maar goed, de tatoeage. Mama heeft er zelf om gevraagd, want ze gaat verhuizen. Samen met papa. Waar je zou verwachten dat een Achterhoeks zeventigplusechtpaar een aanleunwoning betrekt in het brave dorp waar het al 47 jaar woont, bouwen mijn ouders een nieuw huis in de grote stad. Niet ergens aan een hofje met een aangeharkt plantsoen, nee, pa en ma nestelen zich tussen de hipsters op een voormalig haventerrein. Vergelijkbaar met de Honig in Nijmegen.

Oude fabrieksloodsen, kroegen met meubels van steigerhout, een vrachtschip omgedoopt tot B&B en een 'Fooddock' in een voormalige graansilo waar een bebaarde vogel de keuken van 'Mr. Hapje' runt.

Mijn broer en ik banen ons ongelovig een weg tussen de bakfietsen en picknicktafels. Een van de laatste stukjes grond in dit hippe mini-Berlijn is toch echt voor onze ouders.

'Als ik dan verhuis, wil ik ook heel iets anders', zegt mama na de rondleiding. Dat haar toekomstige stek op spuugafstand van een coffeeshop en een tatoeagezaak staat, is geen probleem. Sterker: ze kijkt uit naar een beetje meer rumoer. De vrijstaande woning tussen ruisende mais en stille weilanden heeft ze wel gehad.

Er zijn kinderen die het hun ouders kwalijk nemen als hét huis van hun jeugd wordt verlaten. Dat doe ik nu dus ook. Hadden ze dit godbetert niet 41 jaar eerder kunnen doen?

Mijn moeder met een tattoo is als Beatrix met een hanenkam.


Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties