article
1.6653469
Mijn huisgenoot Ahmed en ik hebben voor het eerst een Nederlandse begrafenis gehad. Het ging om de moeder van iemand die wij goed kennen. Tot onze verbazing was de begrafenis zeven dagen nadat de vrouw was overleden. Al die tijd was zij boven de grond, in een kist.
Anwar burgert in: Rituelen
Mijn huisgenoot Ahmed en ik hebben voor het eerst een Nederlandse begrafenis gehad. Het ging om de moeder van iemand die wij goed kennen. Tot onze verbazing was de begrafenis zeven dagen nadat de vrouw was overleden. Al die tijd was zij boven de grond, in een kist.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/anwar-1.6463238/anwar-burgert-in-rituelen-1.6653469
2016-11-17T12:18:00+0000
http://www.gelderlander.nl/polopoly_fs/1.6117535.1474454980!image/image-6117535.JPG
Anwar
Anwar
Home / Uit & Thuis / Columns / Anwar / Anwar burgert in: Rituelen

Anwar

Afbeelding
Onderwerp
Anwar Manlasadoon (25) vluchtte een jaar geleden van Syrië naar Nederland. Deze column komt tot stand met hulp van de redactie.
Auteur
Door Anwar Manlasadoon
Terug naar Blog overzicht

Over dit blog

Iedere donderdag beschouwt Anwar de Nederlandse samenleving en bekijkt met een frisse blik onze cultuur. Zijn columns gaan over het dagelijks leven.

Anwar burgert in: Rituelen

Foto's
1
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Anwar Manlasadoon.
      Fotograaf
    Mijn huisgenoot Ahmed en ik hebben voor het eerst een Nederlandse begrafenis gehad. Het ging om de moeder van iemand die wij goed kennen. Tot onze verbazing was de begrafenis zeven dagen nadat de vrouw was overleden. Al die tijd was zij boven de grond, in een kist.

    Wij zijn gewend dat bij een sterfgeval iemand zo snel mogelijk wordt begraven. Vaak al binnen een paar uur. Mijn opa hebben we kort na zijn overlijden in het park begraven, tegenover zijn huis. Er wordt verwacht dat het verdriet duidelijk getoond wordt. Vrouwen huilen hard en hysterisch, de mannen zitten na de begrafenis bij elkaar en kijken sip naar beneden.

    Op de Nederlandse begrafenis waar we waren, zagen de mensen er niet heel verdrietig uit. Ze hadden normale kleren aan en kletsten met elkaar.
     
    Tijdens de dienst werd er zelfs muziek gedraaid. Achmed en ik keken elkaar aan, we begrepen er niets van. Waarom een liedje? Daarna gingen er mensen naar voren en vertelden over het leven van de overleden vrouw. Dat zou in mijn Syrische vrienden- en familiekring ronduit onfatsoenlijk zijn. Praten en informatie bekendmaken over een overleden vrouw.
     
    Daarna mochten alle aanwezigen een bloem leggen op de kist. Ahmed wilde dat niet, hij vond het idee eng dat de vrouw na zeven dagen nog steeds niet begraven was. ‘Ik bescherm je wel als de vrouw je komt halen’, fluisterde ik in zijn oor. Daarna heb ik hem gewoon meegetrokken naar voren.
     
    Een begrafenis in Nederland is heel persoonlijk. Dat is mooi. Wij zijn gewend aan de vaste rituelen die komen kijken bij een overleden persoon. Het wassen van het lichaam met de imam, het wikkelen van het lichaam in witte doeken en de standaard Koranteksten die bij het graf worden opgelezen. Persoonlijk is het niet, maar precies weten waar je aan toe bent, kan ook troost bieden.
     
    Anwar Manlasadoon (26) vluchtte van Syrië naar Nederland. Hij woont in Arnhem. Deze column komt tot stand met hulp van de redactie.

    Overledenen in de regio

    Meer informatie overlijdensadvertenties