article
1.6265462
Mijn jurk is nat van het zweet maar hij staat. Op het speelveld weliswaar, maar zonder pottenkijkers. Trots maak ik een paar foto’s. Ik klap de tafel uit en zet de vouwstoeltjes neer. Dan volgen de tegenvallers: de voetpomp past niet op de luchtbedden, het kookstelletje niet op het gasflesje en de vriezer voor de koelelementen zit vol.
Wennen
Mijn jurk is nat van het zweet maar hij staat. Op het speelveld weliswaar, maar zonder pottenkijkers. Trots maak ik een paar foto’s. Ik klap de tafel uit en zet de vouwstoeltjes neer. Dan volgen de tegenvallers: de voetpomp past niet op de luchtbedden, het kookstelletje niet op het gasflesje en de vriezer voor de koelelementen zit vol.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/babette-pul-1.5248011/wennen-1.6265462
2016-08-03T07:00:00+0000
Babette Pul

Babette Pul

Afbeelding
Onderwerp
Babette Pul (1973) is journaliste en single mama van een dochter. Een liefdesleven heeft ze allang niet meer.
Auteur
Door Babette Pul
Terug naar Blog overzicht

Over dit blog

Haar leven in een kleine woordwolk: werken, opvoeden, huishouden, dromen.

Wennen

Reacties
Reageer
Mijn jurk is nat van het zweet maar hij staat. Op het speelveld weliswaar, maar zonder pottenkijkers. Trots maak ik een paar foto’s. Ik klap de tafel uit en zet de vouwstoeltjes neer. Dan volgen de tegenvallers: de voetpomp past niet op de luchtbedden, het kookstelletje niet op het gasflesje en de vriezer voor de koelelementen zit vol.

Dus zitten we die avond noodgedwongen in een hip restaurantje. Heerlijke kabeljauwfilet in plaats van kleffe broodjes knakworst. Moe maar voldaan komen we terug bij de tent. In het toiletgebouw hangt gewoon wc-papier. Ietwat ongemakkelijk poets ik mijn tanden. Deze eerste dag ben ik alvast doorgekomen.

De eerste nacht blijkt echter een ander verhaal. Ik rol van mijn luchtbed af, dat helaas niet helemaal vlak ligt, mijn slaapzak voelt als een corset zo strak om me heen en blijkt bovendien veel te dun waardoor ik het ijskoud krijg. Rond een uur of zes volgt een aanslag door luid gakkende ganzen, krijsende meeuwen en briesende paarden.

Anderhalf uur later zitten we in de auto. Poepchagrijnig door het slaapgebrek en de kou. Eenmaal thuis zet ik thee en haal een deken uit de berging. Ik google waar ik campinggas kan kopen en sta klokslag negen uur voor de winkel. Helaas, verkeerde flesjes. Twee winkels verder slagen we alsnog en halen bij de supermarkt een flinke tas boodschappen.

De zon schijnt uitbundig als we tegen elven weer op de camping zijn. We krijgen buren, een moeder met haar zoontje, in een piepklein koepeltentje. Zo onopvallend mogelijk kijk ik hoe ze het ding opzet. Wanneer ze langsloopt, excuseer ik me voor de gaslucht. Het nieuwe flesje lekt, waardoor ik het diner voor de zekerheid vervroeg.

Dus zitten we om één uur aan de kant-en-klare pasta carbonara. Na haar laatste hap gaat mijn dochter er meteen weer vandoor. Spelen in het beekje met haar nieuwe vriendinnetje. Ik loop met mijn teiltje afwas naar het toiletgebouw. En daarna nog eens om de jerrycan met water te vullen. Zo kom ik ook de tweede dag wel door.

In bikini in het gras tussen de bijen, steekvliegen en mieren. Met lauwe ranja en blèrende kinderen. Het kost me moeite me op mijn boek te concentreren. Misschien dat we een wandeling kunnen maken? Ergens gezellig een ijsje gaan eten? Hoewel, de lucht ziet er nu wel heel dreigend uit. Ik zucht. Waarschijnlijk moet ik gewoon nog een beetje wennen.


Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties