article
1.6150873
Of ik er nog geen genoeg van heb? Ik vind het een bizarre vraag van een kok. Hij doelt op het feit dat ik iedere week uit eten mag voor een recensie in de krant. En ook nog geregeld mag proeven omdat ik bij koks of producenten op bezoek ben. Dus je moet iedere week ergens eten, wordt me geregeld gevraagd. Nou 'moet', dat klinkt alsof ik gedwongen word. Integendeel. Het is een wekelijks feestje.
8 of 6 min
Of ik er nog geen genoeg van heb? Ik vind het een bizarre vraag van een kok. Hij doelt op het feit dat ik iedere week uit eten mag voor een recensie in de krant. En ook nog geregeld mag proeven omdat ik bij koks of producenten op bezoek ben. Dus je moet iedere week ergens eten, wordt me geregeld gevraagd. Nou 'moet', dat klinkt alsof ik gedwongen word. Integendeel. Het is een wekelijks feestje.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/ellen-willems-1.6150585/8-of-6-min-1.6150873
0016-05-27T08:00:00+0000
Ellen Willems
Home / Uit & Thuis / Columns / Ellen Willems / 8 of 6 min

Ellen Willems

Afbeelding
Onderwerp
Ellen Willems (1974) schrijft wekelijks twee pagina’s in de krant over eten en drinken, boeren en koks en bespreekt restaurants in Gelderland in de rubriek Over de Tong.
Auteur
Door Ellen Willems
Terug naar Blog overzicht

8 of 6 min

Reacties
Reageer
Of ik er nog geen genoeg van heb? Ik vind het een bizarre vraag van een kok. Hij doelt op het feit dat ik iedere week uit eten mag voor een recensie in de krant. En ook nog geregeld mag proeven omdat ik bij koks of producenten op bezoek ben. Dus je moet iedere week ergens eten, wordt me geregeld gevraagd. Nou 'moet', dat klinkt alsof ik gedwongen word. Integendeel. Het is een wekelijks feestje.

Overgens is met koks, slagers of andersoortige voedselexperts uit eten gaan niet echt een goed idee. Kan heel gezellig zijn, maar ik wil mijn eigen ervaring opschrijven. Over het eten, maar ook de sfeer en de mens aan tafel. Koks krijgen een bord eten voor zich en sommen als een examinator alle onderdelen op, steken die om de beurt in de mond en dreunen een rapportcijfer op. En als ze naar het toilet gaan, ben je ze een uur kwijt, want koks kennen elkaar allemaal. Ze belanden steevast in de keuken, mij in vertwijfeling achterlatend. Ambiance? Met gezelschap aan tafel een 8, zonder een 6 min.

Uit eten gaan met goede vrienden werkt ook niet mee aan een goed verhaal. Vooral niet als dat vriendschappen zijn waar veel gezelligheid aan te pas komt, dan vertroebelt dat mijn waarnemingen. Dan heb ik het gevoel dat ik niet goed heb opgelet. En moet ik nog een keer uit eten die week...

Na driekwart jaar heb ik zeker wel een favoriete eetpartner. (Sowieso mijn favoriet in alles.) Geen punt als ik schrijf, oneindig vragen stel aan de ober, de menukaart fotografeer of dooremmer over een saus.

Heel soms, ga ik met nog meer gezin. Juist als het restaurant zegt kindvriendelijk te zijn. We zullen ze eens testen!

Carpaccio is favoriet, spare ribs ook, maar ook Aziatische hapjes en pasta met gamba's en pepers. Gaan jullie mee? We gaan zo ergens eten.

Is dat voor je werk, mam? Ja, dat is voor mijn werk, maar daar heb jij geen last van, toch?

Meestal snellen ze dan naar de computer en checken de menukaart op de website. Auberginerolletjes, gestoomde kip met tomaten en wortels en kikkererwten met sesampasta.

Gefronsde wenkbrauwen. Een blik van verstandhouding onderling. Mogen we ook een omelet bakken en thuis blijven? Dan doen we d'r ook een bosui in. Dat is toch ook een groente?

Omelet met boterham en bosui. Dat is toch ook een maaltijd met groente?



Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties