article
1.6363295
Hebben jullie eigenlijk Cox appelbomen? Ik heb deze vraag aan drie appeltelers gesteld, maar ik heb geen Cox appelboom kunnen vinden. Het appeltje met het kenmerkende knobbeltje naast de steel, lijkt uit Nederland te verdwijnen.
Appel met een knobbel
Hebben jullie eigenlijk Cox appelbomen? Ik heb deze vraag aan drie appeltelers gesteld, maar ik heb geen Cox appelboom kunnen vinden. Het appeltje met het kenmerkende knobbeltje naast de steel, lijkt uit Nederland te verdwijnen.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/ellen-willems-1.6150585/appel-met-een-knobbel-1.6363295
2016-09-09T07:18:40+0000
Ellen Willems
Home / Uit & Thuis / Columns / Ellen Willems / Appel met een knobbel

Ellen Willems

Afbeelding
Onderwerp
Ellen Willems (1974) schrijft wekelijks twee pagina’s in de krant over eten en drinken, boeren en koks en bespreekt restaurants in Gelderland in de rubriek Over de Tong.
Auteur
Door Ellen Willems
Terug naar Blog overzicht

Appel met een knobbel

Reacties
Reageer
Hebben jullie eigenlijk Cox appelbomen? Ik heb deze vraag aan drie appeltelers gesteld, maar ik heb geen Cox appelboom kunnen vinden. Het appeltje met het kenmerkende knobbeltje naast de steel, lijkt uit Nederland te verdwijnen.

Mijn oma had vroeger Golden Delicious appels. Die lagen veel te lang op een schaal in het broeierige verzorgingshuisklimaat. Naast een bruinige banaan ook nog, dat schijnt voor de frisheid van een appel helemaal funest te zijn. Ze schilde de appel met een schilmes met houten verweerd handvat en sneed ze in acht partjes. Ik lust geen appel, hoor ik mijn zus nog zeggen. Ik vind het nog steeds niks. Het is eigenlijk gewoon een laffe appel. Maar m'n oma at ze graag. Vast ook omdat het handiger was met 'het gebit'.

Thuis hadden we Cox appels. Van de markt en bewaard in de koude berging. Die lustte ik wel. Later kwam daar ook daar de exotische Granny Smith uit Australië bij. De Granny Smith is nog steeds te koop, en die laffe Golden Delicious ook. Maar Cox?

Cox's Orange Pippin heet het ras officieel. Richard Cox, een gepensioneerde bierbrouwer in Engeland, 'vond' in 1825 in zijn eigen boomgaard deze appelsoort. Eind jaren 70 in alle boomgaarden te vinden, in de jaren 90 op nog maar 2.100 hectare en nu nagenoeg verdwenen uit de professionele teelt. Hoeveel hectare nu nog is aangeplant met Coxbomen, weet niemand. Dat wordt niet meer bijgehouden.
„Wij hebben Cox appelbomen gerooid. Al jaren geleden", zegt een appelboer tegen me. Waren prima appels, maar hij teelt geen fruit waar geen vraag naar is. Logisch ook. Overigens zijn die bomen ook gevoelig voor ziekten, en daar houden boeren niet van.

De Cox is een bedreigde appel. Er zijn wel wat experimentele telers die proberen een Cox te telen die voldoet aan de vraag naar meer blozende en hardere appels. Maar dan mist toch weer de typische Cox smaak.

Er is nog hoop. Een kleine vraag naar de appel blijft. De appelboer waar ik deze week op bezoek ben, koopt ze zelfs voor zijn landwinkel in kleine hoeveelheden in, omdat er toch een kleine vraag naar blijft. Vooral oude mensen willen nog graag een Cox schillen.

Ik kijk nog eens goed naar mijn geplukte appels. Een streperige schil, een knobbel naast de steel. Het gaat de Cox niet redden en het is de slechtst producerende boom in onze tuin, maar het is een Cox.


Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties