article
1.6529678
Een reerug fileren is niet moeilijk. Gewoon het mes langs het bot halen, zegt de poelier uit de Achterhoek. Tsja. Als ik al 40 jaar minimaal 1.000 reeruggen per jaar fileer, kan ik dat ook zeggen. Hij is inmiddels met pensioen, vertelt hij na afloop van de demonstratie wild fileren. Zijn drie zonen hebben het bedrijf overgenomen, hij zit voornamelijk in de hoogzit in zijn jachtgebied in Duitsland.
Edel vlees of 'roadkill'
Een reerug fileren is niet moeilijk. Gewoon het mes langs het bot halen, zegt de poelier uit de Achterhoek. Tsja. Als ik al 40 jaar minimaal 1.000 reeruggen per jaar fileer, kan ik dat ook zeggen. Hij is inmiddels met pensioen, vertelt hij na afloop van de demonstratie wild fileren. Zijn drie zonen hebben het bedrijf overgenomen, hij zit voornamelijk in de hoogzit in zijn jachtgebied in Duitsland.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/ellen-willems-1.6150585/edel-vlees-of-roadkill-1.6529678
2016-10-14T11:39:00+0000
Ellen Willems
Home / Uit & Thuis / Columns / Ellen Willems / Edel vlees of 'roadkill'

Ellen Willems

Afbeelding
Onderwerp
Ellen Willems (1974) schrijft wekelijks twee pagina’s in de krant over eten en drinken, boeren en koks en bespreekt restaurants in Gelderland in de rubriek Over de Tong.
Auteur
Door Ellen Willems
Terug naar Blog overzicht

Edel vlees of 'roadkill'

Reacties
Reageer
Een reerug fileren is niet moeilijk. Gewoon het mes langs het bot halen, zegt de poelier uit de Achterhoek. Tsja. Als ik al 40 jaar minimaal 1.000 reeruggen per jaar fileer, kan ik dat ook zeggen. Hij is inmiddels met pensioen, vertelt hij na afloop van de demonstratie wild fileren. Zijn drie zonen hebben het bedrijf overgenomen, hij zit voornamelijk in de hoogzit in zijn jachtgebied in Duitsland.

Hij is verknocht aan de natuur, weet ik uit de vele gesprekken die we hadden.

Twintig schrijvers zijn deze week een dag op tournee in de Achterhoek om het wild eten in de streek te ontdekken. Ze komen met de trein uit Amsterdam en stappen in Zutphen, na een stadswandeling, in een bus. Hotel Bakker in Vorden wordt bezocht, met een koets gaat het langs kastelen en bossen, en verder naar sterrenzaak De Strandlodge in Winterswijk.

De reerug ligt klaar in de kookstudio. De poelier doet voor hoe je het kostbare vlees van het karkas haalt en de vliezen verwijdert zonder in het vlees te snijden. Chef-kok Mike Vrijdag maakt er een gerecht van. De eerste vraag tijdens de demonstratie gaat over Schipholganzen. Die hebben we hier niet, zegt de poelier. Wel 100.000 andere ganzen die niemand wil eten, vertelt hij. En hoeveel reetjes worden er per jaar geschoten in de Achterhoek? „Weet ik niet", antwoordt de poelier.

En hoeveel sneuvelen er door roadkill, is de volgende vraag. De poelier kijkt wat verstoord op. „Wat? Ooh, aangereden wild bedoel je?" Ieder jaar gaan 600 reeën dood onder een auto. Hij zegt het met duidelijk verdriet over het hoge aantal dieren dat zo moet sterven. „Maar daar doe je toch niets meer mee, denk ik?", zegt een toeschouwster die het fileren filmt met haar mobiele telefoon. De poelier kijkt niet-begrijpend op. Jazeker wel, legt hij uit. De dieren worden nagekeken en als ze gezond en bruikbaar zijn, dan worden ze gewoon klaargemaakt.

Een van de aanwezigen heeft eens een fazant aangereden die hij daarna heeft opgegeten. „Ik heb liever dat je ze niet aanrijdt", is de boodschap van de poelier. Hij werkt ondertussen gestaag door. De vliezen gaan van het vlees en worden weggegooid. De reerugfilet, edel vlees, zo zegt hij zelf, gaan bij Mike even in de pan en dan op de borden voor het publiek. "Goh, ik blijf me nu toch afvragen of dit een aangereden dier is of niet", zegt de filmende toeschouwster.

'Hapje roadkill', zie ik een dag later staan op een website. Met een foto van het gerecht. Ik vind edel vlees een mooier woord.


Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties