article
1.6150829
Een blauwe walm stond standaard op zondagochtend in de keuken van mijn oma. Zij stond dan op sloffen, in typische omajurk en met smerig schort voor eieren te bakken voor mij en mijn zus.
Ei met witbrood
Een blauwe walm stond standaard op zondagochtend in de keuken van mijn oma. Zij stond dan op sloffen, in typische omajurk en met smerig schort voor eieren te bakken voor mij en mijn zus.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/ellen-willems-1.6150585/ei-met-witbrood-1.6150829
2016-02-19T08:00:00+0000
Ellen Willems
Home / Uit & Thuis / Columns / Ellen Willems / Ei met witbrood

Ellen Willems

Afbeelding
Onderwerp
Ellen Willems (1974) schrijft wekelijks twee pagina’s in de krant over eten en drinken, boeren en koks en bespreekt restaurants in Gelderland in de rubriek Over de Tong.
Auteur
Door Ellen Willems
Terug naar Blog overzicht

Ei met witbrood

Reacties
Reageer
Een blauwe walm stond standaard op zondagochtend in de keuken van mijn oma. Zij stond dan op sloffen, in typische omajurk en met smerig schort voor eieren te bakken voor mij en mijn zus.

De pan, die nooit een antiaanbaklaag had gekend, zette ze op een gaspit die ze vol open draaide. Dan scharrelde ze de bijkeuken in op zoek naar een stuk boter en dan moest ze de eieren nog zoeken. Als we pech hadden, moest ze daarvoor eerst naar buiten.

Ondertussen walmde de pan al lekker.

Als er dan ook nog de luxe was van een plakje vleeswaren dat ook in de kokendhete koekenpan verdween, konden we de brandweer bellen.

De eieren smaakten eigenlijk altijd wel lekker. Dat kwam ook omdat we bij haar witte boterhammen kregen. Een feestje vonden wij dat als logerende kleinkinderen.

Oma was geen keukenprinses. Maar dat was ook volstrekt onbelangrijk in haar leven.

Tien monden moest ze vullen. En dan heb ik die van haarzelf nog niet meegeteld. Alleen en met amper inkomen voor een gezin met tien kinderen zorgen. Dan denk je niet: 'Wat zal ik vanavond eens voor recept uitproberen?'.

De meeste dagen stond er geen vlees op tafel. Oma hield wel konijnen achter het huis en kippen, en op bijzondere dagen werd er daar één van geslacht.

Heel soms had ze een rookworst, weet ik uit de verhalen. Dan kreeg iedereen aan tafel een plakje. En nog minder vaak was er haring. Dan mocht iedereen met die haring even over een witte boterham strijken.

De vis zelf werd door haar en de oudste van het stel opgegeten, zo zegt de overlevering in de familie.

Als ik haar wel eens bezocht - ze woonde toen al jaren alleen in een verzorgingshuis - drukte ze mij bij binnenkomst wel eens geld in mijn handen. Dan moest ik een biertje gaan halen voor mezelf, een flesje advocaat voor haar en droge worst. In het winkeltje verder in de hal. En dan keken we samen een voetbalwedstrijd of Per Seconde Wijzer.

Het liefst had ze eieren voor me gebakken, maar dat kon daar niet. De bejaarden hadden geen kookgelegenheid in hun apartement en moesten eten wat de pot schaft. Voor hun eigen veiligheid.


Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties