article
1.6150863
Na een 'visite' op zondagmiddag en een lange autorit met zeurende kinderen op de achterbank, was het vaak één opmerking die de stemming ten goede deed omslaan. 'Zullen we even eten ophalen?' Met die zin was er ook geen weg meer terug. We gingen vandaag geen gekookte aardappels eten.
Frietje babi pangang
Na een 'visite' op zondagmiddag en een lange autorit met zeurende kinderen op de achterbank, was het vaak één opmerking die de stemming ten goede deed omslaan. 'Zullen we even eten ophalen?' Met die zin was er ook geen weg meer terug. We gingen vandaag geen gekookte aardappels eten.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/ellen-willems-1.6150585/frietje-babi-pangang-1.6150863
0016-04-08T08:00:00+0000
Ellen Willems
Home / Uit & Thuis / Columns / Ellen Willems / Frietje babi pangang

Ellen Willems

Afbeelding
Onderwerp
Ellen Willems (1974) schrijft wekelijks twee pagina’s in de krant over eten en drinken, boeren en koks en bespreekt restaurants in Gelderland in de rubriek Over de Tong.
Auteur
Door Ellen Willems
Terug naar Blog overzicht

Frietje babi pangang

Reacties
Reageer
Na een 'visite' op zondagmiddag en een lange autorit met zeurende kinderen op de achterbank, was het vaak één opmerking die de stemming ten goede deed omslaan. 'Zullen we even eten ophalen?' Met die zin was er ook geen weg meer terug. We gingen vandaag geen gekookte aardappels eten.

Mijn zus en ik staken onze hoofd tussen de voorstoelen en waren weer wakker, niet meer misselijk en hadden pen en papier al in de aanslag om te noteren wat iedereen wilde.

In het dorp hadden we 'de patatboer' en de afhaalchinees. We moesten het als gezin altijd eerst eens worden over waar we heen gingen.

Als de stemmen staakten of mijn vader in een heel joviale bui was, gingen we gewoon bij beide zaken eten halen.

De patatboer zat aan het plein bij de kerk in het dorp. We parkeerden voor de deur. Vergeelde tegels met daarop posters van de lokale braderie en kooroptredens, een vitrine met snacks en twee fruitautomaten waar we heel soms kleingeld in mochten gooien.

De afhaalchinees zat aan dat zelfde plein. Dus als we bij beide zaken eten gingen halen, splitsten we op. Ik wilde altijd de afdeling chinees halen, want dan kon ik vast beginnen aan de kroepoek in het mandje en naar de vissen in het aquarium kijken.

We zagen elkaar dan weer bij de auto op de parkeerplaats. De een met een zak kroketten en familiezak frieten, ik met een babi bangang met bami van de chinees.

Het lekkerste moment kwam in de auto: de frietjes eten uit de dampende zak. Daarna volgde thuis het vol schransen met frieten.

Afgelopen week was ik in verschillende cafetaria's in Gelderland voor een verhaal. Snackbar mag je het niet meer noemen, hoorde ik. Patatboer denk ik al helemaal niet.

Een nieuwe trend is frietje babi pangang, populair bij scholieren. Te koop bij een snackbar in Nijmegen, die is overgenomen door een Chinees.

Hij had voorheen een Chinees afhaalrestaurant en bakt nu frieten in de snackbar. En combineert de boel nu met succes.

Wisten wij thuis natuurlijk allang.



Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties