article
1.6150872
Een lieve dame uit Nijmegen heeft me gevraagd of ik van haar jeugdherinneringen een boekje wil maken. Ruim tachtig vellen papier heeft ze me gestuurd en een mapje met foto's.
Nasi-ontbijt
Een lieve dame uit Nijmegen heeft me gevraagd of ik van haar jeugdherinneringen een boekje wil maken. Ruim tachtig vellen papier heeft ze me gestuurd en een mapje met foto's.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/ellen-willems-1.6150585/nasi-ontbijt-1.6150872
0016-05-20T08:00:00+0000
Ellen Willems
Home / Uit & Thuis / Columns / Ellen Willems / Nasi-ontbijt

Ellen Willems

Afbeelding
Onderwerp
Ellen Willems (1974) schrijft wekelijks twee pagina’s in de krant over eten en drinken, boeren en koks en bespreekt restaurants in Gelderland in de rubriek Over de Tong.
Auteur
Door Ellen Willems
Terug naar Blog overzicht

Nasi-ontbijt

Reacties
Reageer
Een lieve dame uit Nijmegen heeft me gevraagd of ik van haar jeugdherinneringen een boekje wil maken. Ruim tachtig vellen papier heeft ze me gestuurd en een mapje met foto's.

Het zijn aantekeningen over haar leven op Java, de oversteek naar Nederland en het wennen aan Nederland als jong meisje zonder moeder. Het is een dagboek.

Emoties en anekdotes worden afgewisseld met klimaatgegevens van Indonesië en de kleuren van de vlag, maar ook met liedjes en gedichten. Ontroerend openhartig hoe ze haar leven zo maar op de post doet en naar een wildvreemde stuurt. Ze wil dat ik er een boek van maak, voor haarzelf.

Dat ga ik doen, maar het is wel even zoeken hoe we hier de rode draad in gaan vinden.

Ik besluit haar op te zoeken om een beetje meer beeld te krijgen van deze vrouw. Als ik bij haar thuis kom, kan ik alleen maar glimlachen. Schilderijen van rijstvelden aan de muur, een tafeltje met een klein altaar met wierookstokjes en vele foto's en wie van de kamer naar het volgende vertrek moet, loopt onder gedrapeerde doeken door. Het ruikt zoet en kruidig, naar wierook, vanille en eten.

Een klein uurtje rijden was het voor mij. Geen wereldreis, zoals zij die ooit aflegde op het schip de Willem Ruys. Op tafel staan rijst, gevulde wijnbladeren met kip, een omelet en een grote kan met koffie en appelflappen.

De nasi goreng eet ze altijd als ontbijt, vertelt ze. En als ze bezoek heeft komt daar een omelet bij. De wijnbladeren met kip zijn alvast voor de lunch. Maar omdat ze ook een Hollandse is, zoals ze zelf zegt, had ze ook maar een appelflapje gehaald omdat het koffietijd is.

Thuis lees ik haar dagboek en zie ik meteen de rode draad. Haar jeugd is een aaneenschakeling van afscheid nemen en weer opnieuw beginnen. Toch leest het niet als een treurig verhaal. Iedere herinnering begint met de gerechten die verbonden zijn aan die nieuwe plek. Broodjes bapao met varkensvlees die ze at met het kindermeisje en haar broertje, bami goreng en saté ayam van de kraam op straat en de zoute vis die vader mee terug nam van de vaart. En dan ben ik nog maar bij hoofdstuk twee.

De nasi goreng eet ze altijd als ontbijt. Soms met omelet


Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties