article
1.6678316
Stukjes spek van de slavinken pulken in de pan is lekker. Als we karbonades hadden, kloof ik als kind de botjes nog even na. En geen groter feest dan kip kluiven. Ik eet nog steeds vlees. Maar wel stukken minder. Ik fiets, maar niet altijd. Ik heb een oud energieslurpend huis en neem heel soms een vliegtuig.
Ook verliefd op die bol
Stukjes spek van de slavinken pulken in de pan is lekker. Als we karbonades hadden, kloof ik als kind de botjes nog even na. En geen groter feest dan kip kluiven. Ik eet nog steeds vlees. Maar wel stukken minder. Ik fiets, maar niet altijd. Ik heb een oud energieslurpend huis en neem heel soms een vliegtuig.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/ellen-willems-1.6150585/ook-verliefd-op-die-bol-1.6678316
2016-11-25T10:23:00+0000
Ellen Willems
Home / Uit & Thuis / Columns / Ellen Willems / Ook verliefd op die bol

Ellen Willems

Afbeelding
Onderwerp
Ellen Willems (1974) schrijft wekelijks twee pagina’s in de krant over eten en drinken, boeren en koks en bespreekt restaurants in Gelderland in de rubriek Over de Tong.
Auteur
Door Ellen Willems
Terug naar Blog overzicht

Ook verliefd op die bol

Reacties
Reageer
Stukjes spek van de slavinken pulken in de pan is lekker. Als we karbonades hadden, kloof ik als kind de botjes nog even na. En geen groter feest dan kip kluiven. Ik eet nog steeds vlees. Maar wel stukken minder. Ik fiets, maar niet altijd. Ik heb een oud energieslurpend huis en neem heel soms een vliegtuig.

Dus om die footprint toch enigszins binnen de perken te houden, eten we minder vlees en doen pantoffels aan in plaats van nog meer gas verbruiken.

Wat voor mij een les was? Dat zijn de laatste geregistreerde woorden van een doodzieke Wubbo Ockels. Ze klinken geregeld in mijn hoofd. Hij smeekt, een dag voor zijn dood, of we beter voor de aarde willen zorgen. Zijn stem klinkt in mijn hoofd als ik kies voor het gemak terwijl ik voor een schoner alternatief kan kiezen. Of als ik uit gemakzucht een oude krant in de container dreig te proppen. Of toch overweeg gif te gebruiken tegen de massa slakken in de tuin.

Twee keer kip en een stukje rood vlees in de week en dat is het wel. Soms minder. De rest van de familie is dat inmiddels gewend. Het is goedgekeurd, maar de oudste kan soms nog wel eens verlangen naar een stukje kip of gehaktbal. Dat begrijp ik. Deze week ging ik met hem naar het ruimtevaartcollege van astronaut André Kuipers. Een humoristisch en interessant verhaal over zijn ruimtereizen. We vlogen met hem over de aarde middels beelden die hij vanuit het ruimtestation had gemaakt.

De schoonheid van de bol aarde is adembenemend. Maar hoe meer de beelden inzoomden, hoe claustrofobischer het werd. Palmboomeilanden voor de kust van Dubai, een file van verlichte boten op de nachtelijke zee voor Vietnam en West-Europa met zeer sterke luchtverontreiniging. Ja, ook boven de Alpen. Nog verder keken we. Naar Borneo zonder bossen, en de Amazone met de rookpluimen van de aangestoken bosbranden.

Zonder opgeheven vinger deelde deze ruimtereiziger zijn verliefdheid op de aarde met het publiek. En zijn zorgen over de toekomst. Met de kinderen in het theater wilde hij graag praten na afloop, zei hij meerdere keren. Juist daarom, om die toekomst.

Ook wij staan bij André in de foyer. Een handtekening hebben we al. Een boek hoeft mijn zoon niet. Hij heeft geluisterd naar het verhaal, zegt hij. De volgende dag lees ik dat op Spitsbergen mensen hun huis moeten verlaten. Klimaatvluchtelingen heten ze. Zoon ziet de kop ook.
„Zou het helpen als de hele wereld een week geen vlees eet?"


Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties