article
1.6617421
De boerenkool is uitermate goed gelukt. Mooi groen met een blauwe glans over de bladeren. Heel smakelijk ook, we hebben er al zeker vijf keer van gegeten. Als je gesneden boerenkool in de winkel koopt, eet je ook de kleinere nerven. Die worden er grotendeels bijgehakt. Geeft niets, maar als je de boerenkool in stronken op het aanrecht hebt liggen, snijd ik het groen van de harde nerven. Het groene in de pan zonder nerven is namelijk lekkerder.
Witje houdt van kool
De boerenkool is uitermate goed gelukt. Mooi groen met een blauwe glans over de bladeren. Heel smakelijk ook, we hebben er al zeker vijf keer van gegeten. Als je gesneden boerenkool in de winkel koopt, eet je ook de kleinere nerven. Die worden er grotendeels bijgehakt. Geeft niets, maar als je de boerenkool in stronken op het aanrecht hebt liggen, snijd ik het groen van de harde nerven. Het groene in de pan zonder nerven is namelijk lekkerder.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/ellen-willems-1.6150585/witje-houdt-van-kool-1.6617421
2016-11-04T11:21:00+0000
Ellen Willems
Home / Uit & Thuis / Columns / Ellen Willems / Witje houdt van kool

Ellen Willems

Afbeelding
Onderwerp
Ellen Willems (1974) schrijft wekelijks twee pagina’s in de krant over eten en drinken, boeren en koks en bespreekt restaurants in Gelderland in de rubriek Over de Tong.
Auteur
Door Ellen Willems
Terug naar Blog overzicht

Witje houdt van kool

Reacties
Reageer
De boerenkool is uitermate goed gelukt. Mooi groen met een blauwe glans over de bladeren. Heel smakelijk ook, we hebben er al zeker vijf keer van gegeten. Als je gesneden boerenkool in de winkel koopt, eet je ook de kleinere nerven. Die worden er grotendeels bijgehakt. Geeft niets, maar als je de boerenkool in stronken op het aanrecht hebt liggen, snijd ik het groen van de harde nerven. Het groene in de pan zonder nerven is namelijk lekkerder.

Dat ik niet de enige ben die dat weet, zie ik als ik in de tuin sta. Ik loop er dagelijks meerdere keren langs, maar dingen die misgaan in de tuin zie ik alleen als ik op mijn hurken in de modder zit. De boerenkool vertoont gaten. Op sommige plekken is de nerf er nog wel, maar het zachtere blad niet meer.

Ik zie een rups en als ik een blad bekijk, zie ik honderden blauwige eitjes. Het zijn de nazaten van het koolwitje. De naam zegt het al: deze rupsen houden van kool. De vlinder zet de eitjes af onder de bladeren van de boerenkool, zodat ze goed verscholen zijn. Ik spoel een stronk af in een teil water buiten, maar dat is niet zo eenvoudig. Binnen op het aanrecht zie ik ook kleine zwarte streepjes. Rupsjes die nog moeten eten om een volwaardige rups en vlinder te worden. Het is een kwestie van flink wrijven en met lauw water een keer of drie spoelen. De meeste eitjes zijn weg en de boerenkoolbladeren gaan we gewoon eten.

Vanaf nu is het dus zaak om dagelijks de rupsen die aan het boerenkoolbuffet zijn begonnen, eraf te pakken en aan de kippen te voeren. Weggooien heeft geen zin, begreep ik al van de kenners. De rups kruipt gewoon terug naar het boerenkoolperceel. Een keer of tien kunnen we nog eten van deze groente. Onbespoten en uit eigen tuin, denk ik er bij met trots. Heb vooral geen haast, want het ontrupsen en eitjes verwijderen en daarna snijden kost tijd.

Een zakje boerenkool halen in de winkel is makkelijker. Biologische boerenkool zie ik ook liggen. Stel je voor dat je hectares vol boerenkool rond je huis hebt staan en je verdient je brood ermee. Wat als daar ook koolwitjes zijn die willen uitbreiden in de familie.

Onbespoten boerenkool is duurder. Ik snap het helemaal.



Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties