article
1.6116620
COLUMN - We leven in een wereld die de bijlage en dus de kleine lettertjes liever niet leest. Uit luiheid. Of angst. Of uit onverschilligheid. Je hebt je aan alle kanten ingedekt en zeker gesteld. Maar in de bijlage staan de restricties, onzichtbaar klein gedrukt en geschreven in een taal die je vanwege haar ambtelijke en juridische onleesbaarheid afschrikt.
De bijlage
COLUMN - We leven in een wereld die de bijlage en dus de kleine lettertjes liever niet leest. Uit luiheid. Of angst. Of uit onverschilligheid. Je hebt je aan alle kanten ingedekt en zeker gesteld. Maar in de bijlage staan de restricties, onzichtbaar klein gedrukt en geschreven in een taal die je vanwege haar ambtelijke en juridische onleesbaarheid afschrikt.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/jo-wijnen-1.5274290/de-bijlage-1.6116620
2016-06-14T10:59:00+0000
Jo Wijnen
Home / Uit & Thuis / Columns / Jo Wijnen / De bijlage

Jo Wijnen

Afbeelding
Onderwerp
Jo Wijnen (1939) was zijn beroepsleven lang werkzaam als journalist, onder meer als correspondent voor De Gelderlander in Washington en Brussel.
Auteur
Door Jo Wijnen
Terug naar Blog overzicht

Over dit blog

Later werd hij onderdeel van de hoofdredactie van het Dagblad voor Noord-Limburg en Dagblad de Limburger. Hij schreef ook een aantal essaybundels. Zijn column verschijnt op donderdagen in De Gelderlander.

De bijlage

Reacties
Reageer
COLUMN - We leven in een wereld die de bijlage en dus de kleine lettertjes liever niet leest. Uit luiheid. Of angst. Of uit onverschilligheid. Je hebt je aan alle kanten ingedekt en zeker gesteld. Maar in de bijlage staan de restricties, onzichtbaar klein gedrukt en geschreven in een taal die je vanwege haar ambtelijke en juridische onleesbaarheid afschrikt.

Dus begin je er maar niet aan. Je leest liever het hoofddocument waarin de beloften en stralende vooruitzichten staan waarvoor je betaalt en waarop je je toekomst bouwt. Als later blijkt dat je een woekerpolis, een derivaat of een andere knol hebt gekocht die je voor een citroen aanzag, is Leiden in last. Er is je een oor aangenaaid. En dat is je aangenaaid waar je zelf bij stond. Je bent onder een berg kleine lettertjes terecht gekomen die op je viel omdat je een wijds vergezicht zag, maar intussen niet keek naar wat allemaal boven je hoofd hing.

Zo gaan die dingen. Je kunt alleen maar in de zak komen als je in Sinterklaas gelooft. En dat laatste is wat we allemaal doen. Je kunt er inderdaad heel kwaad over worden. En je kunt ook nog in je recht staan. Maar wat je is beloofd kent allerlei verborgen voorwaarden en weggestopte clausules. Je hebt je op je contract verlaten, maar de bijlage niet gelezen. Nu, na acht jaar crisis, draait het alleen nog maar om die kleine lettertjes en niet meer om de acte zelf. De vlotte babbel waarmee we er destijds zijn ingeluisd is verstomd. Het gladde verkooppraatje is een angstvallig stilzwijgen geworden.

Zeg het zelf: wat moeten we onder die omstandigheid nog anders zijn dan teleurgesteld, kwaad, woedend zelfs? Al zouden we ons natuurlijk ook kunnen schamen over onze eigen naïveteit en ons misplaatst vertrouwen. Maar dat doen we liever niet. We wensen ons bestaan niet te beschouwen als een kat in de zak van onze eigen goedgelovigheid. We willen gelijk krijgen ook al hebben we het niet. Dus is de crisis die nu voorbij heet te zijn, in alle hevigheid begonnen.

De jonge en veelbelovende carrièremakers die ons ooit gouden bergen en smakken geld beloofden, zijn intussen ontslagen en moeten zich voortaan door het leven flexen. Ze hebben met tienduizenden tegelijk hun bekomst van het vrije spel der economische krachten waar ze alles van hoopten, maar dat hun als mislukkelingen van het veld heeft gestuurd. Dat is niks om leedvermaak over te koesteren. Het is ook geen eigen schuld, dikke bult. Al stond het wel allemaal in de kleine lettertjes van de bijlage die niet werden gelezen omdat die de lol zouden bederven.



Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties