article
1.6688440
Wat een rare en nare discussie is dat opeens over de elite en de gewone man! Volgens mij bestaat de elite niet eens. En de gewone man ook niet. Er bestaat alleen de zondebok. Die hebben de mensen van nature nodig om iemand de schuld van alles te kunnen geven, het geeft niet van wat.
Herenclub
Wat een rare en nare discussie is dat opeens over de elite en de gewone man! Volgens mij bestaat de elite niet eens. En de gewone man ook niet. Er bestaat alleen de zondebok. Die hebben de mensen van nature nodig om iemand de schuld van alles te kunnen geven, het geeft niet van wat.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/jo-wijnen-1.5274290/herenclub-1.6688440
2016-11-29T09:26:00+0000
Jo Wijnen
Home / Uit & Thuis / Columns / Jo Wijnen / Herenclub

Jo Wijnen

Afbeelding
Onderwerp
Jo Wijnen (1939) was zijn beroepsleven lang werkzaam als journalist, onder meer als correspondent voor De Gelderlander in Washington en Brussel.
Auteur
Door Jo Wijnen
Terug naar Blog overzicht

Over dit blog

Later werd hij onderdeel van de hoofdredactie van het Dagblad voor Noord-Limburg en Dagblad de Limburger. Hij schreef ook een aantal essaybundels. Zijn column verschijnt op donderdagen in De Gelderlander.

Herenclub

Reacties
Reageer
Wat een rare en nare discussie is dat opeens over de elite en de gewone man! Volgens mij bestaat de elite niet eens. En de gewone man ook niet. Er bestaat alleen de zondebok. Die hebben de mensen van nature nodig om iemand de schuld van alles te kunnen geven, het geeft niet van wat.

Ga maar eens na: je zegt dat een bepaalde groep mensen tot de elite behoort en dat een bepaalde groep andere mensen bestaat uit ‘de hardwerkende en gewone Nederlanders’. Vervolgens bepaal je naar eer en geweten wie tot een van die groepen behoort en waarom. Dan wordt het al meteen erg ingewikkeld. Want daar is de zoon van de kolenboer die nu hoogleraar aan een topuniversiteit is. En daar is de dochter van de notaris die met een nietsnut trouwde en nu in de schuldsanering zit.

De hoogleraar blijft altijd de zoon van de kolenboer en de vrouw in de schuldsanering altijd de dochter van de notaris. Zo moeilijk is het. En zo makkelijk. Zelf blijf ik altijd de zoon van een caféhouder en dat wil ik graag zo laten. De elite is door de sociale wisselwerking allang in het gewone volk opgegaan. En andersom. Toch ontstaan over en weer opeens verwijten die volgens mij nergens op slaan. Afgedane sociale tegenstellingen worden om politieke c.q. populistische redenen opgeklopt en aangejaagd. Zo worden we elkaars zondebokken en pispalen.

Zelf ben ik al jaren lid van een herenclub bestaande uit eertijds hardwerkende Nederlanders die het zogezegd hebben gemaakt, maar die zich daar niet op laten voorstaan en daar ook geen enkele reden toe hebben. Het wel en wee van de samenleving ligt ons leden van de herenclub na aan het hart, maar wel op heel verschillende manieren omdat we ook heel verschillende harten hebben.

We vormen zogezegd de elite van gewone mannen, en zijn tegelijk de gewone mannen van de elite. We zijn alles en niks. Maar ook geen van beide. We hebben hardwerkende academische kinderen, maar ook ploeterende flexkinderen. We hebben trouwens ook een paar hooggeleerde kinderen die het minimumloon vangen, en een paar veel minder hooggeleerde kinderen die met hun gouden handjes scheppen geld maken. We zijn de vaders van zowel geluks- als van pechvogels. Daar leven we mee. Dus heeft de zoon van de kolenboer in zijn functie van hoogleraar zopas een lezing voor onze herenclub gegeven, waarbij we zijn vader als eregast hadden uitgenodigd.

Zo moeilijk is het. En zo makkelijk.



Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties