article
1.6393399
Een lieve, aardige, prachtige, hoogbejaarde en diepgelovige kennis van mij werd begraven. Een nogal dominante priester ging voor op de manier zoals de Kerk dat tegenwoordig weer wil of zelfs dwingend oplegt. Hij zei allerlei overbekende dingen over de dood en het leven daarna. De gestorvene was opgegaan naar het Eeuwig Licht en haar naam stond geschreven in de palm van Gods hand. Tussendoor zei de priester ook nog dat Gods wil ondoorgrondelijk en dat de dood een mysterie is.
Het mysterie
Een lieve, aardige, prachtige, hoogbejaarde en diepgelovige kennis van mij werd begraven. Een nogal dominante priester ging voor op de manier zoals de Kerk dat tegenwoordig weer wil of zelfs dwingend oplegt. Hij zei allerlei overbekende dingen over de dood en het leven daarna. De gestorvene was opgegaan naar het Eeuwig Licht en haar naam stond geschreven in de palm van Gods hand. Tussendoor zei de priester ook nog dat Gods wil ondoorgrondelijk en dat de dood een mysterie is.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/jo-wijnen-1.5274290/het-mysterie-1.6393399
2016-09-13T09:04:00+0000
Jo Wijnen
Home / Uit & Thuis / Columns / Jo Wijnen / Het mysterie

Jo Wijnen

Afbeelding
Onderwerp
Jo Wijnen (1939) was zijn beroepsleven lang werkzaam als journalist, onder meer als correspondent voor De Gelderlander in Washington en Brussel.
Auteur
Door Jo Wijnen
Terug naar Blog overzicht

Over dit blog

Later werd hij onderdeel van de hoofdredactie van het Dagblad voor Noord-Limburg en Dagblad de Limburger. Hij schreef ook een aantal essaybundels. Zijn column verschijnt op donderdagen in De Gelderlander.

Het mysterie

Reacties
Reageer

Een lieve, aardige, prachtige, hoogbejaarde en diepgelovige kennis van mij werd begraven. Een nogal dominante priester ging voor op de manier zoals de Kerk dat tegenwoordig weer wil of zelfs dwingend oplegt. Hij zei allerlei overbekende dingen over de dood en het leven daarna. De gestorvene was opgegaan naar het Eeuwig Licht en haar naam stond geschreven in de palm van Gods hand. Tussendoor zei de priester ook nog dat Gods wil ondoorgrondelijk en dat de dood een mysterie is.

De kapel vulde zich met zijn gedragen declamaties die na een tijdje bijna bedwelmend eentonig werden. Dat was het moment waarop ik begon af te dwalen. Dan komen de vragen. Zoals: wat hebben we aan een wil die ondoorgrondelijk is en die zich daardoor aan elke verstandelijke overweging onttrekt? Wat bedoelen we als we zeggen dat de dood een mysterie is? Ik dacht: wat zou het gemakkelijk zijn als ik dat voetstoots kon aannemen. Want als je beweert dat de dood een mysterie is, ben je meteen van alles af, hoef je je niet nader te verklaren, wordt elke vraag overbodig en elk antwoord onmogelijk. Met Gods ondoorgrondelijke wil is het niet veel anders.

Toen ik mij enigszins beschaamd de onbeantwoordbaarheid van al deze overwegingen realiseerde, besloot ik mij helemaal op de gestorvene te richten. Het is een van de dingen die ik tamelijk goed kan. Na even hoor ik de stem, zie ik de oogopslag, herken ik de lichaamstaal, begrijp ik de gezichtsuitdrukking, weet ik opnieuw wat ooit is gezegd, maar ook wat altijd is verzwegen. Zo kom ik heel dicht bij degene die er niet meer is, maar toch nog bestaat.

Het is een mooi eerbetoon. Het is een lied zonder woorden, een gesprek zonder taal. Het troostende van dit soort herinneringen is dat ze het ondoorgrondelijke mysterie van de dood goeddeels ongedaan maken. Dat wil zeggen: ze staan de onvermijdelijkheid van de dood niet langer in de weg, maar geven er juist alle ruimte aan. Wij mensen leven nu eenmaal en kunnen daarom alleen maar als levenden met de dood bezig zijn.

Wat mijn lieve, aardige, prachtige en hoogbejaarde kennis, die ik nu helemaal voor mij zag, ervan vond? Ze gunde mij mijn herinneringen aan haar. Ze deed zelfs met me mee, zonder er te zijn en zonder er niet te zijn.


Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties