article
1.6646150
Laat ik er na Trump geen doekjes om winden: ik behoor tot de elite. Dus zal ik ook wel elitair zijn. Dat doet niks af aan het feit dat ik van gewone komaf ben. Mijn oude vader was caféhouder, al mag hij ook kroegbaas worden genoemd. Hij werkte hard, zorgde goed voor vrouw en kinderen en wilde vooruit.
Middenvinger
Laat ik er na Trump geen doekjes om winden: ik behoor tot de elite. Dus zal ik ook wel elitair zijn. Dat doet niks af aan het feit dat ik van gewone komaf ben. Mijn oude vader was caféhouder, al mag hij ook kroegbaas worden genoemd. Hij werkte hard, zorgde goed voor vrouw en kinderen en wilde vooruit.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/jo-wijnen-1.5274290/middenvinger-1.6646150
2016-11-15T09:55:59+0000
Jo Wijnen
Home / Uit & Thuis / Columns / Jo Wijnen / Middenvinger

Jo Wijnen

Afbeelding
Onderwerp
Jo Wijnen (1939) was zijn beroepsleven lang werkzaam als journalist, onder meer als correspondent voor De Gelderlander in Washington en Brussel.
Auteur
Door Jo Wijnen
Terug naar Blog overzicht

Over dit blog

Later werd hij onderdeel van de hoofdredactie van het Dagblad voor Noord-Limburg en Dagblad de Limburger. Hij schreef ook een aantal essaybundels. Zijn column verschijnt op donderdagen in De Gelderlander.

Middenvinger

Reacties
Reageer
Laat ik er na Trump geen doekjes om winden: ik behoor tot de elite. Dus zal ik ook wel elitair zijn. Dat doet niks af aan het feit dat ik van gewone komaf ben. Mijn oude vader was caféhouder, al mag hij ook kroegbaas worden genoemd. Hij werkte hard, zorgde goed voor vrouw en kinderen en wilde vooruit.

Misschien dat ik daarom veel lees, van klassieke muziek houd, culturele reizen maak, naar alle belangrijke tentoonstellingen ga, twee kranten per dag opsla en mij zelfs kan permitteren nooit tv te kijken. Ik woon mooi, heb een redelijk pensioen en drink graag een borrel of een glas wijn.

Jazeker, ik ben een alleszins tevreden mens. Daarom heb ik nog nooit mijn middenvinger tegen iets of iemand opgestoken. Ik spreek nog altijd met twee woorden en probeer vriendelijk en voorkomend te zijn tegen iedereen, al lukt dat niet altijd. Mijn ideeën en opvattingen zijn natuurlijk navenant. Ik geloof in de democratie, in Europa, in een zorgzame en betrouwbare overheid, in gelijke rechten en plichten voor iedereen, in sociale vangnetten en goede zorg. Vaststaande feiten, goede argumenten en waterdichte bewijzen zijn mij alles. Ik heb mijn leven lang op een nette middenpartij gestemd die mij de afgelopen vier jaar trouwens diep teleurgesteld heeft.

Al bij al ben ik dus een politiek correcte kleinburger die na Trump aan de rand van de sociale en politieke werkelijkheid terecht is gekomen. Want ik mag dan wel nooit mijn middenvinger hebben opgestoken, anderen doen dat wel tegen mij, omdat ik tot de elite behoor: de brildragende kaste van doctorandussen, journalisten en andere druktemakers die van alles de schuld krijgt, zelfs van wat heel goed gaat. Dat is voorbij.

Ik heb mijn tijd gehad. Wat ik wens, weet en wil is van geen enkel belang meer. Het woord is nu aan de mensen naar wie ik nooit heb geluisterd en van wie ik dacht dat ze wel goede redenen hadden om naar mij te luisteren. Een ernstige vergissing! Ik zal moeten wennen aan een wereld die de mijne niet meer is en waarin ik enigszins verdwaasd rondscharrel op zoek naar wat niet meer bestaat. Hoe het verder moet? Ik wil het niet weten, want alles wat ik weet telt niet meer. Maar één ding blijf ik weigeren: mijn middenvinger opsteken naar wie of wat dan ook. Nee, ook niet na Trump.


Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties