article
1.6226728
Tot een jaar geleden wist ik niet dat ik een racist was. Ik was het wel, maar ik had het gewoon niet in de gaten. Dat kwam omdat ik Zwarte Piet leuk vond, geen aanstoot nam aan Monsieur Cannibale en regelmatig naar het Sinterklaasjournaal keek.
Racist
Tot een jaar geleden wist ik niet dat ik een racist was. Ik was het wel, maar ik had het gewoon niet in de gaten. Dat kwam omdat ik Zwarte Piet leuk vond, geen aanstoot nam aan Monsieur Cannibale en regelmatig naar het Sinterklaasjournaal keek.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/jo-wijnen-1.5274290/racist-1.6226728
2016-07-19T08:08:00+0000
column,Jo Wijnen
Jo Wijnen

Jo Wijnen

Afbeelding
Onderwerp
Jo Wijnen (1939) was zijn beroepsleven lang werkzaam als journalist, onder meer als correspondent voor De Gelderlander in Washington en Brussel.
Auteur
Door Jo Wijnen
Terug naar Blog overzicht

Over dit blog

Later werd hij onderdeel van de hoofdredactie van het Dagblad voor Noord-Limburg en Dagblad de Limburger. Hij schreef ook een aantal essaybundels. Zijn column verschijnt op donderdagen in De Gelderlander.

Racist

Reacties
Reageer
Tot een jaar geleden wist ik niet dat ik een racist was. Ik was het wel, maar ik had het gewoon niet in de gaten. Dat kwam omdat ik Zwarte Piet leuk vond, geen aanstoot nam aan Monsieur Cannibale en regelmatig naar het Sinterklaasjournaal keek.

En wat erger is: ik ben al m’n levenlang ‘wit’. Dat meer mensen dat zijn, is natuurlijk het slechtst denkbare excuus. Daar staat tegenover dat ik van mijn racisme nooit een overtuiging of zelfs een opvatting heb gemaakt. Sterker nog: ik heb altijd geprobeerd mij er verre van te houden, wat blijkbaar niet is gelukt. Ik zit wat dat betreft enigszins gevangen in mijn onherroepelijke witheid. Het is een schuld die ik met mij meedraag.

Zoals het blijkbaar ook een schuld is dat ik als christen ben geboren, als democraat bent opgegroeid en als vrije vogel oud ben geworden, wat héél erg is, als ik sommige fundamentalistische stokebranden mag geloven. Voor mij staat wél vast dat, als het om bijvoorbeeld de slavernij gaat, onze voorouders onvergeeflijke dingen hebben gedaan waarvoor zelfs de meest welgemeende excuses ontoereikend zijn. Ik zou daarom zeggen: laten we eerlijk en open met elkaar praten, onze goede bedoelingen en onze zwakheden tonen, ons geweten aan het werk zetten, ons verdiepen in de onverkwikkelijke geschiedenis en de bijbehorende wandaden van onze voorouders om daar vervolgens schande van te spreken, en proberen door te dringen in het diepst van onze vooroordelen, hoe ingebakken en hardnekkig die ook mogen zijn.

Maar ik ben, eerlijk gezegd, bang dat het daar te laat voor is. Want het debat over het racisme is door- en doodgeslagen zodat alleen nog maar luidruchtige verwijten over en weer, oneigenlijke argumenten en andere openbare narigheden tellen die niemand zegt te willen, maar die juist daarom met grote ijver worden gepraktiseerd. Jammer! Ik zou wel nog graag even willen zeggen dat, nu iedereen tot racist is uitgeroepen, het niemand meer kan zijn. Het woord is van zijn beladenheid en scherpte ontdaan door de algemene toepassing ervan. Het is van alle betekenis en zin beroofd en daardoor geneutraliseerd. Een woord dat met een onnadenkende achteloosheid aan het algemeen gebruik wordt blootgesteld, gaat juist aan dat algemeen gebruik ten onder.

Zo ben ik wel nog een racist, maar dat twijfelachtig genoegen deel ik met iedereen die wit is. Trouwens: iemand zijn ‘witheid’ verwijten, is op zichzelf ook weer een vorm van racisme. Ik zal desondanks moeten leven met de beschuldiging dat ik een racist ben, in het pijnlijke besef dat de klok van ons koloniale verleden niet meer kan worden teruggezet. We zouden er wel deemoedig over kunnen praten. Maar we halen er dan Zwarte Piet, Monsieur Cannibale en het Sinterklaasjournaal niet meer bij, want daar gaat het volgens mij niet echt over. Het gaat over ons allemaal. Zonder uitzondering!


Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties