article
1.6618550
Nu ik de 78 nader, vraag ik mij wel eens af wanneer mijn leven voltooid is. Nog niet, naar mijn beste weten. Ik kan mij indenken dat het ooit gaat gebeuren, maar niet wanneer en eigenlijk ook niet waarom of waardoor. Trouwens, zolang het leven niet is voltooid, kun je niet precies weten wat een voltooid leven is.
Voltooid
Nu ik de 78 nader, vraag ik mij wel eens af wanneer mijn leven voltooid is. Nog niet, naar mijn beste weten. Ik kan mij indenken dat het ooit gaat gebeuren, maar niet wanneer en eigenlijk ook niet waarom of waardoor. Trouwens, zolang het leven niet is voltooid, kun je niet precies weten wat een voltooid leven is.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/jo-wijnen-1.5274290/voltooid-1.6618550
2016-10-25T08:31:00+0000
Jo Wijnen
Home / Uit & Thuis / Columns / Jo Wijnen / Voltooid

Jo Wijnen

Afbeelding
Onderwerp
Jo Wijnen (1939) was zijn beroepsleven lang werkzaam als journalist, onder meer als correspondent voor De Gelderlander in Washington en Brussel.
Auteur
Door Jo Wijnen
Terug naar Blog overzicht

Over dit blog

Later werd hij onderdeel van de hoofdredactie van het Dagblad voor Noord-Limburg en Dagblad de Limburger. Hij schreef ook een aantal essaybundels. Zijn column verschijnt op donderdagen in De Gelderlander.

Voltooid

Reacties
Reageer
Nu ik de 78 nader, vraag ik mij wel eens af wanneer mijn leven voltooid is. Nog niet, naar mijn beste weten. Ik kan mij indenken dat het ooit gaat gebeuren, maar niet wanneer en eigenlijk ook niet waarom of waardoor. Trouwens, zolang het leven niet is voltooid, kun je niet precies weten wat een voltooid leven is.

Als ik erover denk, blijf ik altijd ergens steken omdat mijn voltooiing ongrijpbaar ver weg lijkt te liggen. Ik denk ook vaak over het leven dat nooit voltooid wordt, omdat de dood op de voltooiing is vooruitgelopen. Ik ga ervan uit dat de meeste doden waarschijnlijk graag nog wat langer hadden geleefd, om het zo maar eens te zeggen. Zij hebben geen beroep kunnen doen op zelfbeschikking of autonomie. Ze konden niet kiezen omdat de omstandigheden dat voor hen deden. Het gewone doodgaan is daarom geen onderwerp voor politieke partijen en ook geen aanleiding voor nationale debatten.

De overheid wil wél praten over de dood die je bewust wil omdat je vindt dat je leven erop zit, ook al ben je lijfelijk nog kiplekker. Meetlatten en rekensommen bestaan daar niet voor. Vragenlijsten en enquêtes brengen geen uitkomst. Niemand is in staat tot op de bodem van het menselijk gemoed te kijken. Geen sterveling kan weten wat andermans idee van voltooiing is. En de wetgever en zijn deskundigen en begeleiders zullen je daarom op je woord moeten geloven.

Wanneer zal mijn leven voltooid zijn? Wanneer houdt mijn levensdrang op? Is mijn leven af als ik geen zin meer in het leven heb? Kan ik een voltooid leven hebben, zonder eruit te willen stappen? Kan ik eruit stappen zonder dat mijn leven voltooid is? Is een voltooid leven hetzelfde als 'lijden aan het leven' of levensmoeheid? Vragen en nog eens vragen! De overheid wil nu dat uitgerekend mensen die in het volle leven staan - de arts en de gespecialiseerde stervensbegeleider - jouw idee van voltooiing en dus jouw doodswens gaan beoordelen en mogelijk maken. Dus begeeft de overheid zich in een gebied waar jij alleen, en niemand anders, toegang tot hebt. Met de wet in de hand daalt ze af in het diepst van je wezen waar ze, wat mij betreft, niks te zoeken heeft. In naam van de barmhartigheid nog wel.
Waar dat allemaal toe leidt? In ieder geval tot een nieuwe 'tweedeling' tussen de mensen. Want als je dood wíl valt er te praten, maar als je dood gáát heb je niks te zeggen.


Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties