article
1.6266327
Zelden zag ik iemand die zo goed geld los kon praten als Jurriaan de Mol, de Gelderse toerismebaas. Wat hij ook voorstelde, er waren altijd mensen die spontaan kwamen aansnellen om hem bankbiljetten toe te stoppen. Als hij met zijn zware koffer in de hand de stoep van het provinciehuis opstapte, had iemand al een paar briefjes in zijn binnenzak gestopt. Bij de gelikte presentatie die hij daarna hield voor een groep gedeputeerden, rolden de euro's zo naar hem toe; iedereen zat met verbazing naar het tafereel te kijken.
Handelsreiziger
Zelden zag ik iemand die zo goed geld los kon praten als Jurriaan de Mol, de Gelderse toerismebaas. Wat hij ook voorstelde, er waren altijd mensen die spontaan kwamen aansnellen om hem bankbiljetten toe te stoppen. Als hij met zijn zware koffer in de hand de stoep van het provinciehuis opstapte, had iemand al een paar briefjes in zijn binnenzak gestopt. Bij de gelikte presentatie die hij daarna hield voor een groep gedeputeerden, rolden de euro's zo naar hem toe; iedereen zat met verbazing naar het tafereel te kijken.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/rob-berends-1.5247999/handelsreiziger-1.6266327
2016-07-30T08:14:00+0000
Rob Berends
Home / Uit & Thuis / Columns / Rob Berends / Handelsreiziger

Rob Berends

Afbeelding
Onderwerp
Rob Berends (1967) is politiek verslaggever van De Gelderlander. Hij kent de weg in de wandelgangen van provincies, stadsregio en gemeenten.
Auteur
Door Rob Berends
Terug naar Blog overzicht

Over dit blog

Iedere zaterdag beschouwt Berends de gedragingen van Gelderse hoogwaardigheidsbekleders en waarschuwt hij hen, vaak voor de laatste maal. Zijn columns gaan over politiek en alles wat daarop lijkt.

Handelsreiziger

Reacties
Reageer
Zelden zag ik iemand die zo goed geld los kon praten als Jurriaan de Mol, de Gelderse toerismebaas. Wat hij ook voorstelde, er waren altijd mensen die spontaan kwamen aansnellen om hem bankbiljetten toe te stoppen. Als hij met zijn zware koffer in de hand de stoep van het provinciehuis opstapte, had iemand al een paar briefjes in zijn binnenzak gestopt. Bij de gelikte presentatie die hij daarna hield voor een groep gedeputeerden, rolden de euro's zo naar hem toe; iedereen zat met verbazing naar het tafereel te kijken.

Het maakte niet uit of het de Liberation Route was, De Spannende Geschiedenis van Gelderland of een publiciteitscampagne voor Das Andere Holland in Duitsland, De Mol sleepte er geld voor binnen. Hij hoefde maar even tegen je aan te praten of je kreeg zin een kasteel of een oorlogsmuseum te bezoeken. Of je zijn campagne 'Gelderland levert je mooie streken' nou goed vond of niet, voor het eerst in jaren wás er een eensgezinde campagne.

Na dertien jaar vertrekt hij. Formeel was hij directeur van het toerismebureau in de regio Arnhem- Nijmegen, in werkelijkheid deed hij heel Gelderland. Nu gaat hij het hele land promoten, bij marketingbureau NBTC.

Jurriaan de Mol kwam je overal tegen. Ik herinner me dat ik hem tegen het lijf liep bij het Akousticum in Ede. Hij had wat voorstellen in de week gelegd bij het provinciebestuur, ongetwijfeld in dat razende tempo waarin hij iedereen voor zijn plannen wist te winnen.

Hij deed me denken aan de deeltijdventer die vroeger bij ons thuis kwam met zijn auto vol kleding. Als ik hem het pad in zag rijden, begon mijn hart al sneller te kloppen. Het was altijd op een zaterdag, doordeweeks werkte hij op kantoor. Hij kwam onaangekondigd, ging zitten, kreeg koffie, praatte met mijn ouders over de prijzen voor de melkkoeien en nam de laatste huwelijken en sterfgevallen uit de wijde omgeving door. Zo bouwde hij de spanning op. Nog een laatste bakje koffie. En dan, ten langen leste, sprak hij de verlossende woorden. "Zullen we maar eens even achterin kijken?"

Zo deed De Mol het ook. In zijn achterbak geen in cellofaan verpakte overhemden, maar een laptop met weer een nieuw marketingplan. Als een handelsreiziger in ideeën.


Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties