article
1.6102875
Erik Luiten is veehouder en wethouder in Aalten. Of nee, dat klopt niet. Hij was veehouder en is nu wethouder. Zijn vrouw is tegenwoordig de veehouder. Hoe dan ook: de combinatie vee en wet heeft hem in grote problemen gebracht.
Moeder
Erik Luiten is veehouder en wethouder in Aalten. Of nee, dat klopt niet. Hij was veehouder en is nu wethouder. Zijn vrouw is tegenwoordig de veehouder. Hoe dan ook: de combinatie vee en wet heeft hem in grote problemen gebracht.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/columns/rob-berends-1.5247999/moeder-1.6102875
2016-06-11T10:47:00+0000
Rob Berends

Rob Berends

Afbeelding
Onderwerp
Rob Berends (1967) is politiek verslaggever van De Gelderlander. Hij kent de weg in de wandelgangen van provincies, stadsregio en gemeenten.
Auteur
Door Rob Berends
Terug naar Blog overzicht

Over dit blog

Iedere zaterdag beschouwt Berends de gedragingen van Gelderse hoogwaardigheidsbekleders en waarschuwt hij hen, vaak voor de laatste maal. Zijn columns gaan over politiek en alles wat daarop lijkt.

Moeder

Reacties
Reageer
Erik Luiten is veehouder en wethouder in Aalten. Of nee, dat klopt niet. Hij was veehouder en is nu wethouder. Zijn vrouw is tegenwoordig de veehouder. Hoe dan ook: de combinatie vee en wet heeft hem in grote problemen gebracht.
Als wethouder informeerde hij bij een ambtenaar of hij een grote mestbak – in de Achterhoek zeggen ze heel sjiek mestbassin – zonder vergunning kon laten bouwen. Hij meende dat het antwoord ja was en ging aan de slag. Het antwoord had nee moeten zijn en zo had Luiten ineens een illegale mestbak op zijn grond staan. Hij gedroeg zich als veehouder terwijl hij wethouder was – het had nooit zo gemogen.
 
Maar dat hij het deed, hoeft niemand te verbazen. In de Achterhoek kent het regels-zijn-regels-principe maar weinig aanhangers. Liever regelen ze er de zaken onderling, zittend op een stapel pallets of een oude melkbus, met een biertje en een bord droge worst. Ze zijn er nog altijd boos dat Grolsch geen zilverpapier meer om de flesjes doet. Niets hielp de Achterhoeker beter zijn gedachten te ordenen dan het afpulken van dat zilverpapier.
 
Het zag er slecht uit voor Luiten. Tot afgelopen dinsdag. Toen verscheen zijn moeder ten tonele. Kordaat nam ze het op voor haar zoon, die ze afwisselend ‘een jonge veehouder’ en ‘de wethouder’ noemde. Ik wist niet goed wat er ik ervan moest denken. Ik herinnerde me de klasgenoot op de middelbare school, wiens moeder ineens met een vergeten broodtrommel in de klas stond. Of de vader van een kennis, die diep in de nacht niet in de auto bleef wachten maar de disco inliep en zelf begon te dansen. Hoe de heer Luiten zich voelde onder de interventie van moeder, weten we niet. Hij zat er onbewogen bij, zeggen ooggetuigen.
 
Moeder Luiten is niet de eerste moeder die het met verve opneemt voor haar zoon. In 2010 hadden we Gerda Smit. Op tv ging ze wreed tekeer nadat het tot een tragische liefdesbreuk was gekomen tussen haar zoon Jan en Yolanthe. Nog maar net hadden de tortelduifjes een liefdesnestje in Volendam ingericht of het was misgegaan. Yolanthe was er vandoor gegaan met de spullen die Jan bijeen had gezongen. „Spreien, kandelaars, servetten, handdoeken, zijden bloemen, kaasschaven, kerstballen, noem het maar op. Alles is weg. Zelfs de konijnenbontjes op het bed heeft ze vervangen door nepbont”, zei Gerda Smit.
 
Moeders die het opnemen voor zonen - het is van een vertederende schoonheid, maar het loopt zelden goed af.

Overledenen in de regio

Meer informatie overlijdensadvertenties