article
1.6417700
RECENSIE - Lilly Hiatt verdient bij voorbaat respect voor de weg die ze is ingeslagen. Op zeer jonge leeftijd verloor ze haar moeder die zelfmoord pleegde en viel de zorg voor haar in handen van haar met alcoholisme en drugsverslaving worstelende vader.
'Dochter van' zoekt haar eigen weg
RECENSIE - Lilly Hiatt verdient bij voorbaat respect voor de weg die ze is ingeslagen. Op zeer jonge leeftijd verloor ze haar moeder die zelfmoord pleegde en viel de zorg voor haar in handen van haar met alcoholisme en drugsverslaving worstelende vader.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/luister-mee/dochter-van-zoekt-haar-eigen-weg-1.6417700
2016-09-20T11:22:00+0000
http://www.gelderlander.nl/polopoly_fs/1.6417701.1474370276!image/image-6417701.jpg
Muziek,John Bruinsma,recensie
Luister mee
Home / Uit & Thuis / Luister mee / 'Dochter van' zoekt haar eigen weg

'Dochter van' zoekt haar eigen weg

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Lilly Hiat - Royal Blue
      Fotograaf
    RECENSIE - Lilly Hiatt verdient bij voorbaat respect voor de weg die ze is ingeslagen. Op zeer jonge leeftijd verloor ze haar moeder die zelfmoord pleegde en viel de zorg voor haar in handen van haar met alcoholisme en drugsverslaving worstelende vader.
    Over de muzikale vorm kun je wel twisten

    Die hervond het geluk, zowel privé als zakelijk, want hij heet John Hiatt en maakt prachtige liedjes die hij zelf zingt of die door andere artiesten worden opgenomen. Maar met zo’n achtergrond en geschiedenis moet je als dochter van maar durven om ook voor de muziek te kiezen.

    Tweede soloplaat
    Lilly Hiatt is inmiddels toe aan haar tweede soloplaat, Royal blue, waar ze nog hoorbaar worstelt met demonen uit heden en verleden, maar wel tracht om dat allemaal een plekje te geven, want ze wil verder. Zo slaat ze een verzoenende toon aan in het aan duidelijkheid niets te wensen over latende Somebody’s daughter.

    Geëlektrificeerd geluid
    Over de muzikale vorm kun je wel twisten. Onder productionele leiding van Adam Landry manifesteert ze zich met een zwaar geëlektrificeerd geluid, dat haar liedjes sterk richting indie trekt en waarin haar toch al dunne stem nogal eens het onderspit delft.

    Zo halverwege het album, vanaf Jesus would've let me pick the restaurant, treedt de nuance wat meer in en gaat het geluid richting country en countryrock. En dat past een Hiatt beter, ook deze.

    Goed om te weten: ook pa moest in het begin van zijn carrière even zoeken naar de juiste vorm.

    Recensent John Bruinsma (1962) is muziekliefhebber vanaf dat hij zes jaar oud was en met zijn broers naar de transistorradio luisterde om Esther en Abi Ofarim te horen. Als negenjarige zong hij in klas vier van meester Knulst 'Funny funny' van The Sweet fonetisch mee. Op zijn twaalfde raakte hij verslaafd aan 10cc, van welke band hij alles heeft. De verzameling in zijn muziekkamer gaat letterlijk van ABBA tot ZZ Top. Daar zitten Bach en Verdi dan ook nog tussen.

    Lilly Hiat - Royal Blue

    Zo halverwege het album, vanaf Jesus would've let me pick the restaurant, treedt de nuance wat meer in en gaat het geluid richting country en countryrock.


    Wat wil je doen?

    Meld een evenement aan
    Voor online en krant