article
1.6429335
RECENSIE - Pete Bernhard, Cooper McBean en Lucia Turino scheppen er al een jaar of vijftien genoegen in om als The Devil Makes Three muziek te maken waarvan de uitvoering teruggaat naar de oorsprong van de Amerikaanse folk, naar de klanke n die op het zuidelijke platteland klonken, over de velden, in boerenschuren en kerken.
Duivels lekkere duik in Amerikaanse muziekhistorie
RECENSIE - Pete Bernhard, Cooper McBean en Lucia Turino scheppen er al een jaar of vijftien genoegen in om als The Devil Makes Three muziek te maken waarvan de uitvoering teruggaat naar de oorsprong van de Amerikaanse folk, naar de klanke n die op het zuidelijke platteland klonken, over de velden, in boerenschuren en kerken.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/luister-mee/duivels-lekkere-duik-in-amerikaanse-muziekhistorie-1.6429335
2016-09-22T14:41:00+0000
http://www.gelderlander.nl/polopoly_fs/1.6429355.1474555031!image/image-6429355.jpg
Muziek,John Bruinsma,recensie
Luister mee
Home / Uit & Thuis / Luister mee / Duivels lekkere duik in Amerikaanse muziekhistorie

Duivels lekkere duik in Amerikaanse muziekhistorie

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      The Devil Makes Three - Redemption & Ruin.
      Fotograaf
    RECENSIE - Pete Bernhard, Cooper McBean en Lucia Turino scheppen er al een jaar of vijftien genoegen in om als The Devil Makes Three muziek te maken waarvan de uitvoering teruggaat naar de oorsprong van de Amerikaanse folk, naar de klanke​​n ​die op ​het zuidelijke platteland klonken, over de velden, in boerenschuren en kerken.
    Vier

    Al langer sluimerde het idee om de muziek waarvan ze het hebben afgekeken ook eens zelf op plaat op te nemen. Met ​​Redemption & Ruin is het zo ver gekomen en de Amerikaanse vlag mag uit, want het is een fantastisch, inspirerend en meeslepend eerbetoon geworden. De band heeft een duivels lekkere duik in de Amerikaanse muziekhistorie gedaan en de ene na de andere parel opgedoken en die weergaloos opgepoetst, met hulp van gastmuzikanten als Emmylou Harris, Mickey Raphael en de oude gitaarkoning Duane Eddy.

    Rode draad
    De rode draad waaraan de liedjes zijn opgehangen, is die van de neergang en de verlossing, van de mens die op zaterdagavond vlucht in zijn zucht naar genotmiddelen als alcohol (Ruin) en die nadien troost en vergeving zoekt op zondag in de kerk in het bijzonder en in het geloof in het algemeen (Redemption).

    Swing
    Niet dat dit een zwaarmoedig album oplevert. Integendeel. zowel in de kroeg als in de kerk swingt het dat het een aard heeft, met ragtime, vroege blues, country, bluegrass en je reinste gospel. En de twaalf uitgekozen liedjes zijn zonder uitzondering van het hoogste niveau, of het nu ​​Drunked hearted man van Robert Johnson en ​​Champagne and reefer van Muddy Waters betreft, of dat het gaat om ​​Come up to the house van Tom Waits of ​​What would you give (in exchange for your soul) van Charlie Monroe.

    Soundtrack
    Net als destijds de door T-Bone Burnett geregisseerde soundtrack van de Coen Brothers-film ​​O brother where art thou? is dit typisch zo’n plaat die je inpepert dat Amerika in ieder geval een muziekcultuur heeft en ​die ook nog eens buitengewoon onderhoudend is​.

    Recensent John Bruinsma (1962) is muziekliefhebber vanaf dat hij zes jaar oud was en met zijn broers naar de transistorradio luisterde om Esther en Abi Ofarim te horen. Als negenjarige zong hij in klas vier van meester Knulst 'Funny funny' van The Sweet fonetisch mee. Op zijn twaalfde raakte hij verslaafd aan 10cc, van welke band hij alles heeft. De verzameling in zijn muziekkamer gaat letterlijk van ABBA tot ZZ Top. Daar zitten Bach en Verdi dan ook nog tussen.

    The Devil Makes Three - Redemption & Ruin.

    De band heeft een duivels lekkere duik in de Amerikaanse muziekhistorie gedaan en de ene na de andere parel opgedoken en die weergaloos opgepoetst, met hulp van gastmuzikanten als Emmylou Harris, Mickey Raphael en de oude gitaarkoning Duane Eddy.


    Wat wil je doen?

    Meld een evenement aan
    Voor online en krant