article
1.6315896
RECENSIE - Zou het dan toch waar zijn? Max Reger, die in 1916 met een portret van de bijna twintig jaar eerder overleden Johannes Brahms in zijn handen het tijdelijke met het eeuwige verwisselde? Luisterend naar zijn drie klarinetsonates uit 1900 en 1909 hoor je in ieder geval wel, dat de oudere componist Regers muziek sterk domineert.
Een waterval van opgewekte triolen van Reger
RECENSIE - Zou het dan toch waar zijn? Max Reger, die in 1916 met een portret van de bijna twintig jaar eerder overleden Johannes Brahms in zijn handen het tijdelijke met het eeuwige verwisselde? Luisterend naar zijn drie klarinetsonates uit 1900 en 1909 hoor je in ieder geval wel, dat de oudere componist Regers muziek sterk domineert.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/luister-mee/een-waterval-van-opgewekte-triolen-van-reger-1.6315896
2016-08-31T10:00:00+0000
http://www.gelderlander.nl/polopoly_fs/1.6315957.1472541762!image/image-6315957.jpg
Klassieke muziek,Max Reger
Luister mee
Home / Uit & Thuis / Luister mee / Een waterval van opgewekte triolen van Reger

Een waterval van opgewekte triolen van Reger

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Klassiek: Alan R. Kay en Jon Klibonoff - Max Reger, Music for clarinet and piano
      Fotograaf
    RECENSIE - Zou het dan toch waar zijn? Max Reger, die in 1916 met een portret van de bijna twintig jaar eerder overleden Johannes Brahms in zijn handen het tijdelijke met het eeuwige verwisselde? Luisterend naar zijn drie klarinetsonates uit 1900 en 1909 hoor je in ieder geval wel, dat de oudere componist Regers muziek sterk domineert.

    Maar Max Reger gaat harmonisch, chromatisch en ritmisch wel een aantal stappen verder. En dat levert geen gemakkelijke kost op voor vertolkers en luisteraars. Toch laat de componist zich in die sonates voor klarinet en piano – uitgebracht door Bridge Records – regelmatig van zijn lyrische kant zien. En dat is in dit Regerjaar mooi meegenomen.

    Sensitief
    Muzikaal technisch is het drietal sonates bij klarinettist Alan R. Kay en pianist Jon Klibonoff in behoorlijk goede handen. Prima teamwork ook.

    Eerstgenoemde musicus stopt in de Sonate in As echter net te weinig dynamische nuancering in zijn spel en dat werkt niet in dit soort sensitieve, hoogromantische partituren. Regelmatig komt het geluid van de klarinet te gespierd over. Overtuigender klinkt Kay's vertolking van de Sonate in Bes.

    Belemmerend
    Of de muziek haar meeslepende karakter behoudt? Nee. Althans niet optimaal. Helaas vormt de klank van de piano in dit opzicht een belemmerende factor. Het instrument vind ik houterig klinken. Het is weliswaar geen tingeltangelinstrument, maar het geluid gaat meer richting fortepiano dan concertvleugel. Ik mis de fluwelen uitstraling van een mooie Steinway.

    Waterval
    Qua programmering wint de cd trouwens aan afwisseling door het eerste en het laatste nummer. Een liefelijk, gevoelig Albumblatt fungeert als opmaat, terwijl die flitsende Tarantella met zijn waterval aan opgewekte triolen haaks staat op het beeld dat we van Reger hebben. Hier springt de zwaarmoedige meester toch echt even uit de band.

    Recensent Maarten-Jan Dongelmans is historicus en musicus en schrijft sinds 1983 voor De Gelderlander. Hij interviewde beroemde klassieke sterren zoals de cellist Yo-Yo Ma en de tenor Juan Diego Floréz. Voor zijn jarenlange promotie van de klassieke muziek werd hij op Koningsdag 2015 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

    Zou het dan toch waar zijn? Max Reger, die in 1916 met een portret van de bijna twintig jaar eerder overleden Johannes Brahms in zijn handen het tijdelijke met het eeuwige verwisselde? Luisterend naar zijn drie klarinetsonates uit 1900 en 1909 hoor je in ieder geval wel, dat de oudere componist Regers muziek sterk domineert.


    Wat wil je doen?

    Meld een evenement aan
    Voor online en krant