article
1.6321901
RECENSIE - De 25-jarige Ziek McCarter (25) zet met zijn band Con Brio op Paradise de lijn door van de vorg jaar uitgercahte debuutep Kiss the sun. De groep uit San Francisco brengt positief gestemde soul en funk met hier en daar een vleugje psychedelica.
Positieve toon bij Con Brio
RECENSIE - De 25-jarige Ziek McCarter (25) zet met zijn band Con Brio op Paradise de lijn door van de vorg jaar uitgercahte debuutep Kiss the sun. De groep uit San Francisco brengt positief gestemde soul en funk met hier en daar een vleugje psychedelica.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/luister-mee/positieve-toon-bij-con-brio-1.6321901
2016-08-31T10:03:00+0000
http://www.gelderlander.nl/polopoly_fs/1.6321941.1472637738!image/image-6321941.jpeg
Luister mee
Home / Uit & Thuis / Luister mee / Positieve toon bij Con Brio

Positieve toon bij Con Brio

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Con Brio - Paradise
      Fotograaf
    RECENSIE - De 25-jarige Ziek McCarter (25) zet met zijn band Con Brio op Paradise de lijn door van de vorg jaar uitgercahte debuutep Kiss the sun. De groep uit San Francisco brengt positief gestemde soul en funk met hier en daar een vleugje psychedelica.

    McCarter grijpt de gewelddadige dood van zijn vader, die zes jaar geleden door een poltieagent werd neergeschoten, aan als inspiratiebron voor een aantal nummers.

    Hoop
    Indachtig zijn aard doet hij dat zonder cynisme, maar met een boodschap van begrip en hoop. De VS mag het land zijn waar vuurwapengeweld aan de orde van de dag lijkt te zijn, in het dampende Free & Brave zingt McCarter toch vooral over de zegeningen van een land waar vrijheid in de basis is verankerd.

    Debuut
    Zoals bij zijn debuut laat McCarter ook nu onverbloemd horen hoezeer hij is beïnvloed door Ptince, Michael Jackson en James Brown. Soms leidt zijn geëxalteerde presentatie ertoe dat de muziek wat overstuurd raakt. Alsof hij té hard zijn best doet om te bewijzen dat-ie het kan.

    Kunst
    In dit verband is het tekenend dat het sterkste nummer van de plaat een pareltje van eenvoud is: Honey, een klein gehouden lied over de liefde voor een vrouw. Het klinkt als een onontdekt werk van Stevie Wonder uit het begin van de jaren zeventig. Ziek McCarter en Con Brio mogen het vaker in de kunst van de eenvoud zoeken.

    Recensent John Bruinsma (1962) is muziekliefhebber vanaf dat hij zes jaar oud was en met zijn broers naar de transistorradio luisterde om Esther en Abi Ofarim te horen. Als negenjarige zong hij in klas vier van meester Knulst 'Funny funny' van The Sweet fonetisch mee. Op zijn twaalfde raakte hij verslaafd aan 10cc, van welke band hij alles heeft. De verzameling in zijn muziekkamer gaat letterlijk van ABBA tot ZZ Top. Daar zitten Bach en Verdi dan ook nog tussen.

    Paradise van de band Con Brio


    Wat wil je doen?

    Meld een evenement aan
    Voor online en krant