article
1.6215263
RECENSIE - Zijn bandje Whiskeytown was net op de fles gegaan, zijn verkering eveneens. Voor Ryan Adams tijd om te reflecteren, om zichzelf opnieuw uit te vinden. Het levert in 2000 Heartbreaker op, een intense soloplaat vol Americana op waaraan al het andere dat de Amerikaanse singer-songwriter met zijn soms hevige buien van productiviteit doet nog steeds wordt afgemeten.
Proeve van talent staat na zestien jaar nog overeind
RECENSIE - Zijn bandje Whiskeytown was net op de fles gegaan, zijn verkering eveneens. Voor Ryan Adams tijd om te reflecteren, om zichzelf opnieuw uit te vinden. Het levert in 2000 Heartbreaker op, een intense soloplaat vol Americana op waaraan al het andere dat de Amerikaanse singer-songwriter met zijn soms hevige buien van productiviteit doet nog steeds wordt afgemeten.
http://www.gelderlander.nl/uit-thuis/luister-mee/proeve-van-talent-staat-na-zestien-jaar-nog-overeind-1.6215263
2016-07-23T08:30:00+0000
http://www.gelderlander.nl/polopoly_fs/1.6215267.1469262590!image/image-6215267.jpg
Multimedia
Luister mee
Home / Uit & Thuis / Luister mee / Proeve van talent staat na zestien jaar nog overeind

Proeve van talent staat na zestien jaar nog overeind

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Fotograaf
    RECENSIE - Zijn bandje Whiskeytown was net op de fles gegaan, zijn verkering eveneens. Voor Ryan Adams tijd om te reflecteren, om zichzelf opnieuw uit te vinden. Het levert in 2000 Heartbreaker op, een intense soloplaat vol Americana op waaraan al het andere dat de Amerikaanse singer-songwriter met zijn soms hevige buien van productiviteit doet nog steeds wordt afgemeten.

    Nu, zestien jaar later, verschijnt dat album opnieuw, in een luxe versie, met onder andere sessie-opnamen en demo’s die het maakproces onder leiding van bassist en drummer Ethan Johns illustreren en een dvd met een in de Mercury Lounge in New York opgenomen live concert.

    Nieuwe liedjes
    Johns, ook al betrokken bij Pneumonia, de zwanenzang van Whiskeytown die pas twee jaar na de opname verscheen, haalt bij de heruitgave van Heartbreaker herinneringen op aan de samenwerking met Adams in Nashville. Die schudde tientallen nieuwe liedjes uit zijn mouw en vond in Gillian Welch en Dave Rawlings twee partners die hem bij de opnamen – in twee weken tijd – tot grote hoogte stuwden.

    Verdriet
    De producer hoefde het karwei eigenlijk alleen maar af te maken. Het echte werk, het schrijven van een aantal geweldige songs, had Adams al gedaan. De artiest verwerkt zijn verdriet en hartzeer en de luisteraar is er deelgenoot van, zoals in het even hartverscheurende als oorspronkelijke Come pick me up. En wat zo aardig is: we hoeven geen medelijden met hem te hebben, want verdriet hoort bij het leven en kan ook iets moois opleveren. Dat is gebleken.

    Recensent John Bruinsma (1962) is muziekliefhebber vanaf dat hij zes jaar oud was en met zijn broers naar de transistorradio luisterde om Esther en Abi Ofarim te horen. Als negenjarige zong hij in klas vier van meester Knulst 'Funny funny' van The Sweet fonetisch mee. Op zijn twaalfde raakte hij verslaafd aan 10cc, van welke band hij alles heeft. De verzameling in zijn muziekkamer gaat letterlijk van ABBA tot ZZ Top. Daar zitten Bach en Verdi dan ook nog tussen.

    Heartbreaker


    Wat wil je doen?

    Meld een evenement aan
    Voor online en krant