De stille tocht door Aalten leidde ook langs de bloemenzee bij het huis van Joanne. foto Theo Kock
AALTEN - De vlaggen in de straten van Aalten spraken donderdag boekdelen: in
het dorp werd volop meegeleefd met de dramatische afsluiting van de
vermissing van Joanne Noordink. Ouders, familie en vrienden hebben
maandenlang in onzekerheid verkeerd. Ze hielden telkens een sprankje hoop.
Broer Thomas gaf tijdens de afscheidsdienst toe dat hij had gedacht,
gehoopt, dat ze "cocktails drinkend ergens aan zee zou zitten. Maar dat
was zeer onwaarschijnlijk: je zou ons nooit zo lang in onzekerheid hebben
gelaten."
Zie ook:
De persoonlijke woorden van broer en schoonzus en de ouders werden tijdens
de dienst in de Zuiderkerk benadrukt door het door Frank Boeijen gezongen
Zeg me dat het niet zo is: 'We doen net alsof ze gewoon verder leeft, alsof
ze gewoon verder leeft, zelfs als het niet waar is.'
Dat was ook
het motto van de kaartjes die na afloop werden uitgereikt. Op de voorkant
het portret van de 27-jarige Aaltense, dat maandenlang in kranten en op
televisie is gebruikt om aandacht te vragen voor haar vermissing. Binnenin: "
Doe wat je altijd deed, toen ik er nog was. Leef elke dag voluit, en met heel
je hart.'
Uit het door familie en vrienden geschetste beeld rees
vooral het beeld op van onbegrip over het verdwijnen van juist deze vrouw.
Enthousiast en bevlogen, geen schoonzus maar een 'schone zus', gezellig en
sociaal, belangstellend, reislustig en op zoek naar spiritualiteit.
De belangstelling bleef niet beperkt tot Aalten. De familie heeft ook van
buiten Nederland allerlei reacties gehad. Uit Uganda kwam pastoor Israel
Nabimanya (met een door de dorpskinderen ondertekende condoleancekaart), uit
de Verenigde Staten Don en Yvon, de gastouders waar Joanne verbleef toen ze
met jongerengroep Up With People in Amerika was. In de door dominee Kooistra
voorgelezen levensloop werd verteld over het veelbelovende leven dat Joanne
voor zich had. Omdat ze hoge eisen aan zichzelf stelde, was ze ook onzeker.
Met vrienden werkte ze een plan uit om in Oeganda grond te kopen om een kerk
en een kliniek te bouwen. Die staan er inmiddels, aan de school wordt nog
gebouwd. "De stichting Mukwano heeft al veel bereikt."
Voor elk jaar dat Joanne Noordink heeft geleefd werd een kaarsje
aangestoken. "Kleine lichtjes in onze duisternis. Zoals Joanne straalde
voor de mensen om haar heen."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
hey monique,je kan het dan wel slecht vinden,maar je moet blij zijn,normaal was het besloten kring geweest,dus je moet met alles blij zijn wat je kan maken qa foto,s of film
