AMERONGEN - Schattige lammetjes. Ze staan symbool voor het begin van de lente. Veel mensen denken dat die lieve beestjes alleen in het voorjaar door de wei dartelen. Op schapenboerderij De Scheper weten ze dat dit onzin is.
„Ik snap dat veel mensen denken dat lammetjes aan het begin van de lente geboren worden”, zegt Lammert Berkhof (60) van schapenboerderij De Scheper in Amerongen. „Als het weer beter wordt, zie je de eerste lammetjes. Dat is bij hobbyboeren de normale tijd.”
Voor boeren die van hun schapen moet leven is dat anders. „Die spreiden de geboorte van lammetjes liever over het hele jaar. Daarom kiezen zij niet voor rassen met een heel kort bronstseizoen, maar voor rassen die drie keer per jaar lammeren. Dat is handig voor de spreiding van de afzet. Maar lammetjes die in de winter geboren zie je niet. Die houd je binnen.”
Ieder voorjaar ziet Berkhof ze weer voorbij komen. „Mensen die de auto of de fiets langs de kant zetten en beginnen te fotograferen. Vooral als de zon schijnt heeft het iets lenteachtigs. Wij houden ieder jaar een open dag. Daardoor krijgen we ook regelmatig mensen aan de deur die op een andere moment willen kijken, als ze op de open dag niet kunnen.
„Daar ben ik niet blij mee”, zegt Berkhof eerlijk. „Maar aan de andere kant lok ik het door die open dag natuurlijk een beetje uit. Dit jaar regende het verschrikkelijk tijdens de open dag. Toch kwamen er weer 1500 mensen kijken.”
Berkhof houdt al meer dan 42 jaar schapen. „Ik kom uit een boerengezin, waar het draaide om koeien en fruitteelt. Maar ik kon een stuk land krijgen, een soort eiland in de Rijn. Om de dijk niet te beschadigen, mocht ik daar alleen schapen houden.”
Berkhof bleef ook bezig met de fruitteelt en het houden van koeien. „Maar ik moest kiezen. Samen met de universiteit van Wageningen hadden we met een paar fokkers een nieuw ras ontwikkeld (zie verhaal hiernaast, red.). Dat ging erg goed, dus koos ik voor de schapen.”
Dat leek een slechte keuze toen in 1989 de studentenopstand in China werd neergeslagen. „Door sancties gaf de Wereldbank China toen twee jaar lang geen kredieten. Daardoor stortte de wolhandel in en kelderde de prijs. Dat is nooit meer goedgekomen. De huidige prijs ligt, mede doordat China in die jaren deels is overgestapt naar synthetische producten, nog steeds 25 procent lager dan voor 1989.”
Toch bleef Berkhof de schapen trouw. „Ik zat met een bijna waar
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties











