"Ik word continu geplaagd door de telefoon. Mensen bellen voor onderdelen."
In 1982 streken de autoslopers Cees en Gerard Steenbergen neer in Oud-Zevenaar. Van meet af aan was het knokken: voor een vergunning, tegen klachten en beperkingen. Nu ze in Babberich zitten, is het weer mis. Problemen met de vloer.
Het is een verschil van dag en nacht. De oude hal met een ingebouwd, gammel
kantoortje in Oud-Zevenaar en de gloednieuwe loodsen in Babberich, pal aan
de snelweg A12.
Gerard Steenbergen heeft een krul in zijn staart.
De twee loodsen hebben samen een oppervlak van 5.400 vierkante meter. Auto's
staan in stellingen van tien meter hoog. In een opengewerkt magazijn van
drie lagen wordt alles per merk en per onderdeel gesorteerd: deuren,
motorkappen, koplampen achterlichtjes. Hier zitten tevens de receptie,
kantoren en een kleine bedrijfskantine met complete keuken.
Er is
ook een schaduwzijde. De vloer stuift. "Dit is vergelijkbaar met mergel"
, zegt Steenbergen die het probleem demonstreert door met een sleutel over de
vloer te krassen. Het resultaat is een stukje losgekrabde vloer, dat
eruitziet als een bergje poedersuiker.
"De dikke laag stof die
je op de autowrakken ziet, komt van deze vloer. Als we met een heftruck door
de loods rijden, weet je niet wat je ziet. Dikke stofwolken. Dit is niet
alleen heel lastig, het is ook nog eens slecht voor de gezondheid."
De broers Cees en Gerard Steenbergen hadden de vloer bij een
shredder
(bedrijf dat autowrakken versnippert) gezien. Het is een variant op zoab,
ofwel zeer open asfalt beton, dat ook wordt gebruikt voor snelwegen. Zoab
heeft een waterdoorlatende bovenlaag en een vloeistofdichte onderlaag die
afloopt en daardoor hemelwater direct naar de bermen afvoert. Deze variant
heeft een open structuur die wordt opgevuld met betonslurrie (speciale
samenstelling van cement).
Steenbergen: "Het is de helft
goedkoper dan beton. Een ander voordeel is dat je geen kitvoegen hebt. Beton
gaat bij kou en warmte namelijk krimpen of uitzetten. Om dit op te vangen
wordt er een rand uitgezaagd, die wordt opgevuld met een kitvoeg. Voor ons
bedrijf is dit niet fijn. Elke keer als er een auto op staat, gaat zo'n
kitvoegje kapot. Je moet steeds repareren. Wij zagen die bui al hangen. Om
kosten te besparen, dachten we er verstandig aan te doen voor deze variant
van zoab te kiezen.
"Het is mis gegaan bij de bouw. Wij hebben
aannemers ingeschakeld voor de vloeren en voor de bouw van de loodsen.
Verder hebben we zoveel mogelijk zelf gedaan.
"De aannemer is
in december 2007 met de vloer begonnen. Dit bedrijf wilde het werk snel
uitvoeren. Ik vroeg nog: 'Hoe doe je dat met het water', want er was regen
voorspeld.
Hij zei: 'We leggen de vloer erin en zuigen het water
later af. Cement is zwaarder dan water, dus het water komt bovendrijven.' Ik
vond dat heel plausibel klinken.
"In die maand hebben we
alleen teveel water gehad en de temperatuur was te laag. Bij vorst stopt het
proces van hard worden. Dat is de oorzaak van alle ellende."
Steenbergen en Steenbergen zijn in conflict met de aannemer, die niet staat
te trappelen om een nieuwe vloer à 2 ton aan te leggen. Dit bedrijf heeft
een rapport op laten stellen naar de oorzaak van de problemen. Steenbergen
heeft dat ook laten doen. De meetmethodes van beide onderzoeken verschillen
van elkaar.
Om duidelijkheid te krijgen over wie er nu van beide
partijen gelijk heeft, hebben de autoslopers de kwestie aangekaart bij de
Raad voor Arbitrage van de Bouw.
"Wij konden twee wegen
bewandelen", verklaart Steenbergen. "Een civiel rechterlijke
procedure of de zaak in handen geven van de Raad voor Arbitrage van de Bouw.
We hebben voor de laatste optie gekozen. Maar we moesten wel eerst 15.000
euro schokken.
"We moesten wel, omdat een gerechtelijke
procedure minimaal drie jaar in beslag neemt. En in de aannemerswereld
geldt: zo zijn ze er en zo zijn ze er niet meer. Zeker in deze tijd. Op 24
april wordt deze zaak behandeld."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
