Rienke Heinen met de schnauzer Zoogle. "Ik zocht een hond die veel aankan, die graag loopt, trouw en lief is. En dan mag hij van mij eigenwijs zijn." foto Jan van den Brink ;Rienke Heinen met de schnauzer Zoogle. "Ik zocht een hond die veel aankan, die graag loopt, trouw en lief is. En dan mag hij van mij eigenwijs zijn." foto Jan van den Brink
DOETINCHEM - Hij trekt haar sokken uit en ligt naast haar te snurken in de bioscoop. Zoogle is zijn naam en hij is de hulphond van Rienke Heinen uit Doetinchem.
Wat een overdonderend enthousiasme. Als de bel gaat, vliegt Zoogle naar de
hal en opent met een ruk aan een touw de deur. Bliksemsnel rent de kleine
schnauzer terug naar de kamer om een plastic zak van de vloer op te rapen.
Als hij daarna slurpend zijn snuit in de waterbak steekt en het rustig wordt,
zegt zijn 'baasje' Rienke Heinen vergoelijkend: "Zoogle kan zijn
enthousiasme nog niet zo goed sturen. Door water te drinken, bouwt hij de
stress nu af."
Op haar commando 'Zoogle go to bed' trekt de
schnauzer zich terug op het balkon van de Doetinchemse flat. Ogenschijnlijk
alles en iedereen vergetend.
Rienke Heinen heeft Zoogle ruim
anderhalf jaar. Voor haar is hij meer dan een gezellige druktemaker. Zoogle
is opgeleid als hulphond. Dankzij hem houdt Rienke, die in een rolstoel zit,
energie over voor andere dingen.
"Ik vind sokken uittrekken
moeilijk. Het lukt me wel, maar het kost veel energie. Zoogle trekt 's
avonds de sokken uit. In de winter doet hij de gordijnen voor mij open en
dicht en hij raapt dingen van de grond. Voorheen bleven spullen die onder de
tafel waren gevallen, daar liggen totdat er iemand op bezoek kwam."
Rienke Heinen heeft haar hond gekregen van de stichting Hulphond. Deze
stichting leidt honden op voor mensen met een motorische beperking,
problemen met het gehoor of die lijden aan epilepsie. De hond helpt hen hun
zelfstandigheid te vergroten, waardoor ze beter kunnen meedoen in de
samenleving. Dat zijn in ieder geval de mooie doelen, maar Rienke Heinen is
ook al blij met Zoogles vrolijke aanwezigheid. "Ik woonde voorheen
alleen, maar met een hond heb je altijd gezelschap. Door Zoogle ben ik nog
gelukkiger dan ik al was."
Door de hond ontmoet ze makkelijker
andere mensen. "Zoogle opent deuren, figuurlijk bedoel ik. Mensen
hebben minder moeite om contact met je te maken. Ze kunnen altijd zeggen:
wat een leuke hond heb jij." Ze moet hem vier keer per dag uitlaten,
waardoor ze nu een betere conditie heeft. "Ik ben minder vaak ziek, wat
goed is voor de ziektekosten."
Op het hondenuitlaatveld heeft
ze nieuwe vrienden gemaakt. "Met de een drink je eens een keer een kop
koffie, met een ander ga je naar de bioscoop."
Zoogle past
zich makkelijk aan situaties aan. "Hij hobbelt overal met me mee. Vindt
alles leuk. Als hij meegaat naar de bioscoop, gaat hij naast me liggen
snurken. Ik zou zelfs nog met hem naar de discotheek kunnen gaan."
Als ze een minpuntje van Zoogle als hulphond moet noemen, dan komt ze uit op
zijn eigenwijze karakter. "Mensen denken bij een hulphond vaak dat die
nooit dienst weigert, hij altijd zin heeft om te helpen. Nou, als je een
hond wilt die 100 procent van de karweitjes ook uitvoert, dan moet je deze
niet nemen, want Zoogle kan een slechte dag hebben."
Haar
maakt het eigenwijze gedrag niet veel uit. "Ik zocht een hond die veel
aankan, die graag loopt, trouw en lief is. Ja, dan mag hij eigenwijs zijn."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
