De flink afgevallen Joe Bonamassa in de gymzaal van De Driemark in Winterswijk. "Ik kreeg bezorgde brieven dat ik zeker aan de cocaďne en de crack was. Maar ik kon ze geruststellen: gewoon een appel in plaats van een hamburger." foto Michel Beskers
De leraar op school gelooft zijn oren niet als hij de leerlingen tijdens de eerste schooldag vraagt wat ze gedurende de zomervakantie hebben uitgespookt. "Eentje was er naar Egypte geweest, een ander had op de fiets rondgetrokken, en ik was op tournee met B.B. King", vertelt Joe Bonamassa (31) donderdagmorgen in de gymzaal van scholengemeenschap De Driemark in Winterswijk.
De leraar gelooft de dan twaalfjarige leerling niet. "Ik moest het
bewijzen. Had ik maar gelogen...", zegt Bonamassa, die de afgelopen
twee jaar tot beste bluesmuzikant van Amerika is uitgeroepen. "Ik
haalde thuis het tourboek, de accreditaties en een foto van mij en mister
King on stage op. Bovendien nam ik de cover van de lokale krant mee, met
daarop in grote letters: Local bluesboy jammed with bluesking."
Zijn komst naar Winterswijk mag bijzonder worden genoemd. De clinic op De
Driemark komt geheel op het conto van André Wittebroek, die leraar is op de
school én een enorme fan van Bonamassa, waarmee hij regelmatig contact heeft
per email.
In zijn thuisland heeft de in 'LA California'
woonachtige Bonamassa zich ontpopt tot een ambassadeur van de blues via het
'Joe Bonamassa Blues in the Schools Programm'. Het bracht Wittebroek op een
idee: in het tourschema van Bonamassa stond dat hij op 3 december in
Osnabrück zou spelen en de dag erna in Keulen. Misschien zou zijn held wel
via Winterswijk naar Keulen willen reizen...
De clinic aan honderd
havo/vwo- leerlingen op De Driemark is de eerste buiten Amerika. "Ik
vertel over mijn ervaringen met de blues, dat de basis is waar iedereen naar
luistert, of het nu hiphop is of wat dan ook. André heeft dit in elkaar
gezet en ik vond het best moeilijk, omdat ik alleen Amerikaans slang spreek.
De kinderen zullen wel denken: 'he's crazy.' Maar gelukkig is de muziek een
universele taal."
Hij pakt vervolgens de elpee van John Mayall
en Eric Clapton met de Bluesbrakers uit 1969, die hij van André Wittebroek
heeft gekregen als dank voor de gratis clinic in Winterswijk, en zegt: "
Het is nodig dat kinderen óók naar deze plaat gaan luisteren. De blues moet
behouden blijven. That's my crusade."
Hij zou wel meer clinics
in Europa willen geven, "maar ik heb nu in twintig dagen zeventien
optredens. Tijd is een factor. Het probleem is dat iedereen een keer moet
slapen."
Dat geldt zeker voor deze donderdag. Bonamassa laat
aan het begin van de clinic even zien en horen wat hij op een (akoestische)
gitaar kan – Wittebroek spreidt de armen richting de leerlingen, zo van: hoe
is het mogelijk, hè? – maar daar blijft het bij wat de muzikale inbreng
betreft. Bonamassa is ziek en wil nog even slapen, voordat het richting
Keulen gaat. "Ik ben allang blij dat hij hier is", reageert
Wittebroek. "Hij heeft gisteravond tot een half uur voor het begin van
het concert nog liggen slapen. Hij heeft griep."
Voor de
leerlingen is het wel een teleurstelling, "want het is moeilijk om hem
te verstaan", verklaart een jongen.
Toch krijgen ze een
bijzonder inkijkje in de bloei van een muziekcarrière. Kleine Joe Bonamassa
speelt al op z'n vierde gitaar, een door zijn vader handgemaakt exemplaar. "
Ik speelde klassieke muziek en was een gek, lui en vet kind. Toen belde de
school op naar m'n moeder: 'We heard you have a boy, bring the boy for a
concert.' Zo gebeurde het ook, ik zat chicken in de auto, de prijs die ik
betaalde for the thing they called the blues."
Het bluesvirus
heeft hem definitief in de greep. "Mijn hele wereld veranderde. Op m'n
elfde overtuigde ik m'n ouders dat ik in de muziek verder wilde. Ik wilde
met een eigen band geld verdienen voor pick ups om m'n gitaren in te
vervoeren, én een super Nintendo. Mijn optreden deed ik voor zeshonderd man,
die aan de deur vijf dollar betaalden. Ik dacht dat ik miljonair was! Ik
hoefde niet meer te werken! Toen kwam er van boven een hand, die van m'n
moeder, ze pakte het geld om het op de bank te zetten. Ik moest zoals elk
kind klusjes doen als kranten rondbrengen om het recht te verdienen iets met
het verdiende geld te doen."
Volgend voorjaar speelt hij in
een uitverkochte Royal Albert Hall in Londen, waarvan zijn grote voorbeeld
B.B. King niet opkijkt. Bonamassa kreeg op z'n twaalfde al een compliment
van de King of Blues. Joe Bonamassa, een piepstem opzettend: "Ik zei:
'thank you mister King.' En ik mocht mee op toernee."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
