Arnhemmer Karst Zijlstra (voorgrond) gaat het Slotermeer voor de tweede keer op, nu richting Balk. Foto: DG
LEEUWARDEN/ARNHEM - De Elfstedentocht ging afgelopen weekeinde tot verdriet van velen niet door. Maar dat weerhield duizenden schaatsliefhebbers er zaterdag niet van in alle vroegte te starten op de Zwette voor een toer langs de elf Friese steden. Onder hen ook drie Arnhemmers, een Velpenaar en een Westervoorter. Vier van hen haalden de finish.
Om kwart over zeven 's ochtends vertrokken Lau Koop, Jan Schouwenaer, Jeanette Vriesen en Peter Kemperman onder leiding van initiatiefnemer Karst Zijlstra, die zoiets in 1997 ook al eens had gedaan, voor hun 'alternatieve' Elfstedentocht. De angst vooraf dat iemand van de groep onderweg verdwaald zou raken, werd meteen al weggenomen. Het gezelschap uit Arnhem was namelijk niet als enige op het idee gekomen om de Tocht der Tochten, hoewel die niet officieel was uitgeschreven, te rijden. Rond startplaats Boxumerdam - ook tijdens de Elfstedentocht van 16 december 1933 werd vanaf hier vertrokken - zag het werkelijk zwart van de auto's. Vervolgens ging het in één lange sliert over de Zwette, de Geeuw en het Slotermeer naar Sloten. Eenmaal daar aangekomen, had het flauwe schijnsel van de maan van het eerste half uur plaatsgemaakt voor een prettig prikkelend zonnetje.
Het ijs op het eerste gedeelte was, op de gebruikelijke scheuren hier en daar na, in een verrassend goede conditie. En zou dat ook in het overgrote deel van de rest van het traject blijven. Zelfs de veelbesproken Luts bij Balk lag er prima bij. Geen wakken, hooguit wat meer scheuren en hier en daar wat ribbeltjesijs.
Het idee de tweehonderd kilometer volledig met elkaar op te schaatsen, liet het gezelschap uit Arnhem na zo'n honderd kilometer (Bolsward) gaan, omdat de tempo's toch iets te veel uit elkaar lagen. Lau hield het bijvoorbeeld voor gezien in Harlingen (130 km), alwaar hij de trein terug nam naar Westervoort. Peter klampte zoveel als mogelijk aan bij groepjes en kwam zodoende na tien uur en twintig minuten over de finish op de Bonkevaart. 'De finish' omdat hier een heuse finishvlag hing en vele mensen zich hadden verzameld om de toerrijders op een warm applaus te trakteren. Aan wal zag het ook hier zwart van de auto's, waardoor de veronderstelling dat misschien wel vijfduizend mensen de Elfstedentocht zaterdag hebben geschaatst, niet ver van de waarheid zal zijn.
Karst en Jeanette (voormalig wedstrijdrijder Karst had keurig gewacht om zijn vriendin naar de eindstreep te loodsen) arriveerden een half uurtje na Peter en Jan sloot rond half acht 's avonds de rij. Voor hem had iedereen het meeste respect. De zestiger uit Velp had vanaf Dokkum, met nog zo'n anderhalf uur te gaan, immers in het donker moeten rijden. Daardoor had hij wat minder de scheuren in het ijs kunnen opmerken en was, als logisch gevolg daar weer van, wat meer gevallen. Jan: ,,Maar ik had het voor geen goud willen missen. In 1997 heb ik meegedaan aan de officiële Elfstedentocht, maar die haalt het niet bij die van vandaag. Geen gekte bij de start, finish en onderweg, maar wel overal op het parcours vriendelijke Friezen die hun behulpzame handjes uitsteken en voor wie geen moeite te veel leek. En dan ook nog eens een hele dag schitterend weer. Echt, mooiere en betere omstandigheden dan vandaag zal ik nooit meer aantreffen tijdens een Elfstedentocht. Daar kan geen kruisje tegenop."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
















