ARNHEM - De torens in het stationsgebied in Arnhem spelen een belangrijke rol in het schilderij van Hans Marcelis (48). "De gebouwen zijn heel beeldbepalend. Of je nu vanuit het zuiden komt of vanuit het noorden. Je ziet ze altijd."
De Arnhemmer heeft een haat-liefde verhouding met de torens. „Ik wilde niet dat ze er zouden komen. Ik vond ze lelijk. Ik ben ook blij dat het er geen vijf geworden zijn, zoals het oorspronkelijke plan was.”
Na verloop van tijd is de schilder de gebouwen anders gaan ervaren. Met de Arnhemse schildergroep Lokaal 9 (Kunstbedrijf) werkte hij in 2007 toe naar een expositie in Hotel Haarhuis. Het thema was: het stationsgebied van alle kanten beschouwd. „Toen ik goed ging kijken, vond ik dat ze prachtig gemaakt zijn. De Rijntoren is veel gestroomlijnder dan de Parktoren. Je ziet de golven van het water erin terug. En de Parktoren heeft de geel-groene kleuren van de Veluwe.”
De gebouwen horen volgens Marcelis niet bij het landschap van de stad maar wel bij het toekomstige station met zijn ovale rondingen.
Met zijn schilderij 'Vanuit Sonsbeek' heeft Marcelis zich letterlijk bij de torens neergelegd. „Ze staan er toch.”
Als interim-manager en communicatie-adviseur geeft Marcelis een soortgelijke boodschap. „Je kunt een heleboel dingen niet veranderen. Daar moet je je bij neer kunnen leggen.”
In 1997 is hij begonnen met schilderen en in 2001 heeft hij zich ingeschreven bij het Domein, dat nu het Kunstbedrijf heet. Daar gaat hij één keer per week naartoe. Ook schildert hij in zijn eigen tijd.
Marcelis werkt vanuit zijn eigen indrukken. „Soms gebruik ik een foto of een schets. Maar die leg ik vaak al vrij snel weg. Ik heb een idee in mijn hoofd. Dat ga ik uitwerken.” Marcelis gebruikte zomerse kleuren voor zijn schilderij. „Ik werk graag met oranje en rood. Dat is wat vuriger. Wat dieper.”
Of de benen op het schilderij van een man of een vrouw zijn, mag iedereen van de schilder zelf invullen. „Het is niet erotisch bedoeld. Het is puur het beeld dat je liggend in Sonsbeek met ondergaande zon kunt hebben.”
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.

















