41.
Voorbij
Zie ook:
De klok staat op de verkeerde tijd, de een 1 uur te vroeg, de ander 5 uur later,
De wind waait dode bladeren op,
De eenden drijven op ’t olieachtig water in de haven.
En mensen gaan in een eindeloze stroom voorbij.
Alles gaat voorbij
En jij maakt geen muziek meer.
De brug is steil en zwaar
Een eenzame fietser loopt, voorovergebogen omhoog.
Mijn sjaal waait op en verblind mijn ogen
Naar beneden gaat zo snel, zo snel, steeds sneller.
Alles gaat voorbij
En jij lacht niet meer naar mij.
‘Avonds, donker, nat en koud,
kom ik weer terug,
40 weken, 5 keer per week
Eindeloos hetzelfde ritme, de trappers rond en rond.
Alles gaat voorbij
En jij vertelt niet meer je verhalen.
Op kale grond zie ik de groene stipjes,
Paarse krokussen,
De lente komt, de warme zon
En alles gaat voorbij,
Ook pijn en het verlangen.
Carla Chappell
----------------------------------------
42.
?????..
Als mijn huid brandend van hunkering
vurig in jou armen laait,
weet ik niet meer waar ik begin
en waar jou lichaam eindigt.
Jou handen omvatten mijn naaktheid,
terwijl jij als mijn prooi
ons voert in vurige strijd,
naar een waterval vol verkoeling.
Een uitspansel van zacht geluid
Als de oermuziek verregent,
vol hartstocht versmelt mijn huid
met de ronding van het leven.
Het ontstaan van een droom
is als het begin van een eind,
terwijl ik als zon?..nu loom
rozig in de zee zak.
Mirre Gruijters
----------------------------------------
43.
Mijn oog viel op de trouwfoto vandaag
Mijn oog viel op de trouwfoto vandaag:
wat jong, een broekje in een streepjesbroek;
een hoed, gehuurd, in handen, en het Boek.
Zij: bloeiend, met boeket. Zo mooi. Zo maagd.
Kon zij toen weten waar ze aan begon?
Tekorten komen nu zo ongenadig op mij aan.
Alles gaat voorbij - en die blijven staan?
Haar blik glanst zo genadig als de bruidsjapon.
Na ’t feest zijn wij per fiets naar de Achterhoek gereden.
Herkauwend: díe was er, en díe, en dat en dat was fijn.
We staken de IJssel over bij het veer van Rheden
Sindsdien ging heel wat water door de Rijn.
Er is gewerkt, gezorgd, genoten - en geleden.
Pijn laat zich lastig rijmen. Ja: met ‘zijn’.
*
Gisteren zei ze ‘vader’ tegen mij
“ik heb vannacht zo naar gedroomd –
ik lag in ’t water, ben van jou weggestroomd,
jij greep - ik kon er niet meer bij.”
Ach, ging de tijd maar in je kouwe kleren zitten;
ze kruipt onder je huid, ze tekent je gezicht,
tot heel gestaag ‘t geheugen wordt ontwricht
en de gedachten aan elkaar gaan klitten.
De veerman roept:“Morgen jouw beurt. Het moet.”
Ik zie mezelf in ‘t diepe water: verdoofd, verdofd.
En ik herkauw nog : die en die, het kwade en het goed.
Hij wordt gereden naar een hoek, achter in een hof.
Wat bloemen. Streepjesbroeken met een hoge hoed.
En uit het Boek leest iemand: “stof tot stof”.
J. van der Stouw
----------------------------------------
44.
DE DINGEN DIE VOORBIJ GAAN
Dingen gaan voorbij
Soms sneller dan je wenst
of juist
wat traag en onhanteerbaar
Maar gelukkig huist in mij
een grijze harde schijf
met lijm en elastiek
Die schijf zegt mij
Het is er nog
Ik ben jouw ongewis(t) geheugen
Het is van jou
Het is uniek, de waarheid of
Een leefbaar mooie leugen
Jeannette Biesbroeck
----------------------------------------
45.
Te haarer tijd (t.h.t)
Ongeschonden
ogen net geopend.
Nieuw licht.
Nauwelijks nog lopend.
Vergankelijk
haar jonge jaren.
Haar verloren eer.
De geest ervaren.
Geschonden
door levens leed.
Door kanker aangevreten.
Wat genezen heet.
Overblijfselen
ooit puur geboren
Ter aarde gesteld.
Kansloos van de tijd verloren.
Martijn.J.F. Hildebrandt
----------------------------------------
46.
strijkgoed
Mijn moeder staat weer in mijn huis te strijken:
de kleine kinderbroeken in de plooi.
Verbeten plet ze alles strak en mooi;
zij gunt zich niet de tijd om op te kijken.
De stilte wordt verbroken door de stoom,
en druppels zweet belanden op de was.
Door Ernst geholpen slinkt de stapel ras.
En leeg is weer de mand. Het lijkt een droom
We praten niet zo vaak echt met elkaar
Het valt niet mee de ander te begrijpen.
En voordat je’t beseft verstrijkt er weer een jaar
Waardoor ik hem nu stilaan moet gaan knijpen:
straks ben je niet meer hier, maar bij hen, daar.
In onmacht voel ik dat me soms aangrijpen.
Saskia Jeronimus
----------------------------------------
47.
Kaartlezer
hij leest de kaart
en spelt de namen
van plaatsen waar hij is geweest
wegen en landen
steden en stranden
meren en bergen
het groen en blauw
de frisse wind
hoogte en dieptepunten
het trekt aan hem voorbij
geluk van ooit, verdriet,
gezichten, stemmen
waar zou zij zijn
zou zij nog
aan hem denken
hij vouwt de kaart
voorzichtig dicht
sluit de gordijnen
en legt zich neer
Henk Herstel
----------------------------------------
48.
(ervoor, nu en erna)
ERVOOR
Verhalen en
herinnering
kleuren
en inzicht
wil moed geven, adem,
De blik verrijken:...NU!
Ik
wandel,
handel
en
geniet.
Ik oogst...en zaai ERNA
Vertrouwen
en hoop.
Vasthouden
het ritme
van het leven
Dat ik instap...
FJH Snip
----------------------------------------
49.
Drie antwoorden van Allah
Ik fietste op de Amersfoortse Berg
en vroeg aan Allah;
"beste Allah, vindt U nog steeds dat moslima's
hun schoonheid moeten verstoppen"?
Toen antwoordde Allah, Zijn Naam wordt geprezen;
"Jack, dat vond Ik eeuwen geleden maar de tijden
veranderen"!
Toen vroeg ik aan Allah;
"wat vindt U van die hoofddoekjes en burka's
van al die moslima's"?
"Beste Jack", antwoordde Allah;
"dat vind Ik volstrekt overbodig, nutteloos
en onzinnig"!
Toen vroeg ik aan Allah;
"vindt U ook dat afvalligen de doodstraf verdienen
en dat dat ook toegepast moet worden"?
Toen antwoordde Allah;
"beste Jack, Ik vind dat die ezels die dat beweren
en/of (proberen) toe (te) passen
zelf de doodstraf verdienen.
Lugubere imbecielen"!
Jack Terrible
----------------------------------------
50.
Papa’s huis
Een stropdas mompelt wat
tegen een broek, die
verloren luistert.
Wij zwijgen. Vouwen dekens
tot zachte stapels
omhoog.
Maar
uit klemmende lades
springen vergeten verhalen
terug.
Foto’s, betrapt op de zolder,
laten zien
wie wij waren en
speelgoed omhelst ons
als verloren vrienden.
Een lege bril,
alleen op de tafel, ziet
hoe wij plechtig
oude bekenden
naar buiten dragen.
Na tijdloze dagen
rest enkel de klok nog
stil
in de leegte.
Alie Rutteman
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
