ARNHEM - Sonsbeek 10 is bijna voorbij. Morgen is de laatste mogelijkheid de beeldententoonstelling in het park te bezoeken. Vandaag daarom curator Anna Tilroe’s reactie op tien niet geheel willekeurige woorden. Arnhem? „Een fantastische stad.”
Arnhem
"Geweldig, zoals de bewoners van Arnhem het plan van Sonsbeek 10 hebben
omarmd. Dat had nergens anders zo gekund. De Arnhemmers zijn trots op de
geschiedenis van de beeldententoonstelling. Er was wel zorg: zou het een
succes worden? Sinds dat succes er is, word ik overal gefeliciteerd. Je
hoort wel eens: Arnhemmers zijn zuur, maar daar heb geen last van gehad.
Arnhemmers ergeren zich wel als er dingen fout gaan, maar dat zie ik juist
als betrokkenheid, als trots op de stad. Arnhem? Een fantastische stad."
Park Sonsbeek
"Formidabel. Ik hoorde mensen wel zeggen: door de
kunstwerken zie je het park opnieuw. Zo'n kroonluchter van Jean-Michel
Otoniel in de bomen, dan zie je weer waarom het daar het kathedralenbos heet.
"
Processie.
"Het idee aan het begin een
processie te houden kreeg ik bij het zien van foto's van een Japanse
processie, met krijgers en draken. Ik heb er nooit aan getwijfeld dat het
een succes zou worden. Toen we eenmaal geoefend hadden in Gelredome, werd
iedereen euforisch."
Bezoekers.
"Dat zijn er
ongeveer honderdduizend geweest. Ze waren erg enthousiast en ze waren steeds
met hun bezoekersgidsje in de weer. Dat boekje beschouw ik als een gouden
greep. Hedendaagse kunst is nu eenmaal te moeilijk om direct te begrijpen.
Goede informatie is nodig, dan worden mensen veel welwillender. Dan vinden
ze het geweldig en bedenken ze er zelf dingen bij."
Beste en
slechtste beeld.
"Ik had steeds andere favorieten, je ziet
steeds andere kwaliteiten. Ik stond een keer bij de kluizenaar van Matthew
Monahan en toen glansde het beeld zó mooi in de zon. Maar ook de tempeltjes
van Nindityo Adipurnomo en Mella Jaarsma blijven fascineren. Het boompje in
de vijver van Rona Pondick. Zo kan ik doorgaan. Zwakkere werken zijn niet
erg, ik noem ze niet, het gaat om het geheel van de tentoonstelling."
Porno.
"Je doelt op Miss Universe van Lara Schnitger, die na
korte tijd de blote plaatjes op haar beeld zelf afplakte. Ik was het daar
mee eens. Zij wilde niet dat haar beeld aanstoot gaf. Ook ik geloof niet
meer in het schokeffect van kunst, mensen zijn niet meer te shockeren, zet
de televisie maar aan. Het schandaal wist de kracht van kunst uit. Het
schokeffect wekt niet meer louterend."
Teleurstelling.
"Hooguit de kritieken in de Volkskrant en vooral in de NRC. Bij die
laatste krant heb ik lang gewerkt als criticus. Het stuk in de NRC leek een
afrekening, terwijl ik me van geen vete bewust ben. Maar de buitenlandse
pers was heel positief. Je had hier bussen met Belgen vanwege een artikel in
De Standaard. Ook Amerikaanse kunstbladen als Art in America en Art Forum
waren erg positief."
Toekomst.
"Sonsbeek 11 gaat
er komen, dat is een deel van het geweldige succes. Het is fantastisch dat
die grote, belangrijke traditie van Nederland behouden blijft. Ik ben er
vóór de expositie vaker te houden dan eens per zeven jaar. Ik begon hier met
niets, er was geen archief, geen onderdak, geen organisatie. Maar wij laten
alles netjes achter. De stichting blijft bestaan. Zelf ga ik verder met het
boek waaraan ik drie jaar geleden bezig was toen ik voor Sonsbeek begon.
Mijn vierde boek, ik moet helemaal opnieuw beginnen. 'Kan kunst nog iets
betekenen in de wereld?', is de vraag die ik wil beantwoorden. Je kunt je
voorstellen dat Sonsbeek me heeft geïnspireerd."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties













