Een ode aan Park Sonsbeek

Arnhemmers genieten graag van de zon in hun Park Sonsbeek.

Bijna elke Arnhemmer heeft op zijn eigen manier wel een speciale band met het stadspark. Veel mensen willen graag in het park zijn. Om op een bankje te zitten, hard te lopen, de eendjes te voeren, te zonnen, te wandelen, zeldzame bloemen te bekijken of naar een concert te luisteren. Park Sonsbeek is voor velen een bron van inspiratie. In de zomermaanden organiseert De Gelderlander: Zomer in Sonsbeek. Hierbij worden deelnemers uitgedaagd hun persoonlijke beleving van het park te vangen in een foto, filmpje, gedicht, kort verhaal, tekening, schilderij, of beeldhouwwerk.

Dichteres en kunsthistoricus Petra Else Jekel is een van de vier juryleden van de wedstrijd. Jekel: "Ik ben opgegroeid in het Burgermeesterskwartier en heb veel vroege herinneringen aan het park. Dat maakt het park voor mij bijzonder. Ik hou van het landschap, het glooiende, de bossen."

Kunstredacteur van De Gelderlander in Arnhem en jurylid Maarten Reith zegt: "Ik woon vlakbij Sonsbeek en ik wandel er zeer vaak. Wat ik zo mooi aan Sonsbeek vind, is dat het park tot in de stad loopt, maar niet wordt ingesloten door de stad. Als je erin wandelt, word je verleid de stad uit te gaan. Het park is de toegangspoort tot de Veluwe."

Het ontwerp van het landgoed, de hoogteverschillen, waterpartijen en oude bomen. Dat zijn dingen die jurylid Jeroen Glissenaar en beheerder van het park aanspreken. "Sonbeek heeft een hele hoge natuurwaarde. Orchideën, knikkend nagelkruid, paarbladig goudveil, dat zijn zeldzame planten die je hier allemaal tegenkomt. Je hebt hier ook dassen, vossen, spechten, de ijsvogel. En tegelijkertijd hebben we drie miljoen bezoekers per jaar. De balans tussen cultuur en natuur is sterk in dit park."

Jurylid en Gelderlander fotograaf Hans Broekhuizen ziet het park elke keer weer anders. "Het hangt van het seizoen af, hoe het eruit ziet. De verscheidenheid van het park vind ik bijzonder. En het is een echt gebruikerspark. Je komt altijd mensen tegen."

De vier juryleden gaan uiteindelijk kiezen welk kunstwerk in hun ogen het beste is. Waar ze op gaan letten? Reith: "Of het echt over Sonsbeek gaat, en geen ander park had kunnen zijn. Dat hoeft van mij niet letterlijk te zijn. Ik hoef niet per se de witte villa of de waterval terug te zien. Sonsbeek heeft een duidelijk karakter met een eigen sfeer. Ik vind het belangrijk dat die sfeer in de creatie terug te vinden is. En dat het op de een of andere manier iets met me doet."

Beheerder Glissenaar zegt: "Ik hoop dat ik dingen ga tegenkomen waarvan ik denk: dit is heel erg Sonsbeek, maar nog niemand heeft er eerder aan gedacht om het zo uit te drukken. En ik ben heel emotioneel. Als het kunstwerk een liefde voor het park uitspreekt, ben ik daar zeker gevoelig voor."

Jekel: "Ik probeer uit het kunstwerk op te maken of iemand oprecht is in zijn uitdrukking. Dat kun je een beetje aanvoelen."

Uiteindelijk is het de bedoeling dat de deelnemers zelf vooral veel plezier beleven aan de wedstrijd. Plezier waarvan alle lezers van de krant kunnen meegenieten. En tot slot, dat iedereen, met een leeftijd van 0 tot 100, deel kan uitmaken van de actie, net zoals van het park.

Sorteer reacties

Reageren

Naam: E-mail: Reactie:

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels