De Valleilijn, die Wageningen en Ede verbindt met Barneveld en Amersfoort, rijdt door het centrum van Ede. archieffoto Cord Otting
De ochtenduren nodigen niet uit tot spraakzaamheid. Onder de wachtenden
heerst dan ook stilte. Exact op tijd zweeft de Valleitrein geruisloos langs
het perron van station Barneveld-Centrum.
Zie ook:
De passagiers stappen in. De man met slippers en driekwartbroek gaat zitten
tegenover een meisje met gepiercete wenkbrauw, die een van de gratis kranten
pakt. Even verderop zet een zakenman, gestoken in casual kleding, zich neer
op de luxueuze stoelen – gele bekleding met blauwe strepen. Hij pakt zijn
laptop en gaat werken via een van de gratis hotspots die de trein biedt.
Ruim anderhalf jaar geleden gepresenteerd met gepaste trots en veel tamtam: de
Valleilijn. De spoorlijn die NS wilde schrappen omdat hij niet rendabel was.
Maar waarbij diezelfde NS opmerkelijk genoeg wel een van de inschrijvers was
toen de provincie Gelderland hem openbaar aanbesteedde.
Het was
echter busmaatschappij Connexxion die er met de buit vandoor ging.
Geen boemeltje meer dat eens in het uur langs de stations kachelde van
Amersfoort naar Ede-Wageningen en vice versa, maar hoogwaardig openbaar
vervoer was de doelstelling. Snel van Amersfoort naar Wageningen – het
laatste stuk via een goede aansluiting op de bus – via een halfuursdienst in
mooie treinen.
Maar de werkelijkheid was anders. Aline Bouwman,
eerstejaars studente aan de Christelijke Hogeschool Ede, leerboek op de
treintafel, herinnert zich de drama's nog. "Het eerste jaar was niet
echt positief. Iedere keer viel ie uit. Moest mijn vader me weer brengen. De
allereerste dag op de hogeschool was ik gelijk een stuk te laat. Niet echt
leuk."
De oude NS-treinen vielen nogal eens uit door
technische storingen, de nieuwe lieten op zich wachten en werden afgekeurd.
Connexxion werd daarvoor meermalen beboet. Het regende klachten: passagiers
wachtten lang op de trein of, als die niet kwam, op vervangend busvervoer.
Kwam ie wel, was ie overvol.
Inmiddels gaat het een heel stuk
beter. De nieuwe, luxe treinen zijn gekomen en ze rijden meestal op tijd.
Al met al vliegt de rit naar Ede om. Tussen Lunteren en Barneveld is er
eindeloos weiland te zien. Een in rok geklede vrouw drijft een handvol
koeien voor zich uit. In Lunteren passeert de trein zijn tegenligger die op
weg is naar Amersfoort. Ruud van Riek is onderweg naar Arnhem, waar
Rode-Kruisschip Henri Dunant op hem wacht. Laaiend enthousiast is hij over
de Valleilijn. "Ik reis vooral maandag en vrijdag met de trein. Als ik
vroeger het weekend in het noorden verbleef en op station Amersfoort kwam,
zag ik de trein altijd net wegrijden. Kon je weer een uur wachten. Nu gaat
er elk kwartier een. En het is een prachtige trein."
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
