WAGENINGEN - Wageningers kennen de eigen gemeenteraadsleden nauwelijks. Het is de vraag of dat omgekeerd anders is. Burgemeester Geert van Rumund over de kloof.
Over de kloof tussen overheid en burger is de laatste jaren veel geschreven. De maatschappij verandert, burgers worden mondiger en zij worden door de overheden steeds vaker als klant behandeld. Of de kloof bestaat of niet: in Wageningen doen we er alles aan om goed naar onze inwoners te luisteren en echt contact te leggen met mensen in de gemeente.
Toen ik vier jaar geleden burgemeester van Wageningen werd, heb ik voorgesteld om als raad en college samen wijkbezoeken af te gaan leggen. In Nijmegen heb ik daarmee als wethouder goede ervaringen opgedaan. Mijn voorstel werd overgenomen en twee keer per jaar bezoeken we nu een wijk. De bezoeken worden door de bewoners georganiseerd samen met leden van het wijkteam en iedereen mag onderwerpen aandragen. Het bezoek bestaat uit drie vaste onderdelen: we kijken rond in de wijk, dan volgt een gezamenlijke maaltijd en we sluiten af met een discussiebijeenkomst. Inmiddels hebben we zeven wijken bezocht: Tarthorst/Roghorst, De Buurt, Noordwest, Boven- en Benedenbuurt, Centrum, Nude en Buitengebied. Per bezoek inventariseren we wat bewoners waarderen aan hun wijk, wat zij belangrijk vinden en wat zij veranderd of verbeterd willen zien. Voor de gemeenteraad leveren deze bezoeken elke keer belangrijke informatie op. Ook het college krijgt heel direct te horen wat burgers hebben op te merken. Ik vind het erg prettig om op deze informele manier een beeld te krijgen van wat er leeft. Via het wijkbezoek en tal van andere ontmoetingsmogelijkheden probeer ik zelf in ieder geval persoonlijk de fysieke kloof tussen mij als burgemeester en de inwoners te beperken.
Natuurlijk kunnen we als bestuur niet aan ieders wensen tegemoet komen. Er is een beperkte hoeveelheid geld en mensen beschikbaar. We moeten keuzes maken. Voor individuele burgers is dat soms niet gemakkelijk te accepteren. Tegelijkertijd proberen we zo eerlijk mogelijk te zijn over wat mensen van ons mogen verwachten en we doen er alles aan om aan de wensen van onze inwoners tegemoet te komen. Een ander voorbeeld van een goede samenwerking tussen burgers en bestuur is ons Service Team. Mensen die onregelmatigheden zien in hun wijk kunnen het team inschakelen voor assistentie. Het gaat om praktische zaken: scheve stoeptegels, afval of andere snel op te knappen klusjes.
In Wageningen proberen we op vele manieren de kloof te overbruggen: als je als burger én bestuurder betrokken bent, krijg je ook iets van elkaar terug. Het is een interessante kwestie die je ook filosofisch kunt benaderen. Wanneer ervaar je een kloof? Wanneer je je inwoners niet kunt bereiken? Of wanneer zij het gevoel hebben dat zij niet bij de overheid terecht kunnen? Is het een fysieke kloof? Ik kijk uit naar het debat en ben benieuwd naar de meningen van de burgers zelf hierover.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
