Na de burn-out meer genieten van kleine dingen

Henk Bruggeman, met linksonder een startbewijs met daarop twee websites waar hij bij betrokken is. Rechts een stilleven van zijn loopschoenen. foto's Jan van den Brink

Henk Bruggeman, met linksonder een startbewijs met daarop twee websites waar hij bij betrokken is. Rechts een stilleven van zijn loopschoenen. foto's Jan van den Brink

Henk Bruggeman, met linksonder een startbewijs met daarop twee websites waar hij bij betrokken is. Rechts een stilleven van zijn loopschoenen. foto's Jan van den Brink

1/3

Wat hield uw burn-out in?

„Er kwam niets meer uit mijn handen. Ik kon nauwelijks denken, laat staan dat ik creatief kon zijn. Deed alles op de automatische piloot en was er met mijn hart en hoofd niet bij. Kon uren op de bank zitten en staarde voor me uit. Geestelijk was ik doodmoe. En was verre van gelukkig.”

Dat is me nogal wat. De oorzaak?

„Ik ben een binnenvetter. Werd stil, almaar stiller. Op mijn werk boterde het zacht gezegd niet tussen de vier aandeelhouders van ons reclamebureau. Ik was een van hen.

Voor de buitenwereld lukte het me om alles gewoon door te laten gaan, maar van binnen was het goed mis. Ik was niet depressief of zo. Ik was leeg. Helemaal leeg.”

Wat zei de dokter?

„Daar ben ik nauwelijks geweest. Zoals met de meeste dingen in het leven, dacht ik dit zelf op te kunnen lossen.

Bovendien ben ik niet zo van de pillen. Ik heb het grote geluk dat ik al dertig jaar met Ciel ben getrouwd.

Zij kent me door en door en is psychiatrisch verpleegkundige. Nadat ik één keer goed bij haar heb uitgehuild, hebben we de zaak weer op de rit gekregen. Samen met haar maakte ik plannen om er weer bovenop te komen.”

Vertel.

„Minder werken en meer genieten. Dat klinkt eenvoudig en dat is het wellicht ook, maar moeilijk realiseerbaar als je leven bestaat uit werk dat niet van negen tot vijf in te plannen is. Ik ben ondernemer. Dat houdt ook in dat er voor mij niet zoiets is als ww. Ciel en ik besloten dat ik uit het viermans bedrijf zou stappen en om voor mezelf te beginnen. Met een paar klanten waardoor de werkdruk aanzienlijk minder is. Ons huis hebben we verkocht en een ander teruggekocht dat drie keer kleiner is. Met een veel lagere hypotheeklast. Onze dochters zijn de deur uit, dus het kon prima.”

Bevalt het?

„Ja. Het is een cliché, maar ik geniet veel meer van kleine dingen. Als het mooi weer is, pak ik de fiets. Begin volgend jaar word ik voor het eerst opa. Fantastisch. Ik neem de tijd om rustig een kopje koffie te drinken. Alles om extreme stress te vermijden. Ik denk en hoop niet ooit nog een burn-out te krijgen, maar je weet het natuurlijk nooit. Ik wil niet in dezelfde stressval lopen.”

Heeft u tips voor mensen met een burn-out?

„Jazeker, maar niet enkel voor burn-outmensen. Voor iedereen. Ga hardlopen. Ik doe het zelf ruim twintig jaar. Voordat ik ziek werd, als hobby. Nu besteed ik zestig procent van mijn tijd aan hardlopen. Ik geef trainingen in Oud-Zevenaar, Elst, Arnhem en aan verschillende bedrijven. Niets is leuker dan te zien hoe mensen elke week een stukje verder lopen. Hoe ze genieten van de sport die de laatste jaren is uitgegroeid tot een sociaal evenement. Het is voor velen een dagje uit geworden.”

Maar u loopt toch niet zestig procent van uw tijd hard?

„Ben je gek. Vijftig tot zeventig kilometer in de week loop ik. Veel meer ben ik bezig om over de sport te schrijven. Om het hardlopen te promoten. Omdat ik zelf heb gemerkt en dagelijks om me heen zie dat hardlopen mensen gelukkig en gezonder maakt. Naast het schrijven en lopen, organiseer ik loopevenementen zoals onlangs de Bridge-to-Bridge in Arnhem.”

Gaat het nu beter met u?

„Ik denk het wel. Ben rustiger geworden. Omdat de druk van geld verdienen met mijn werk minder is geworden, kan ik meer tijd besteden aan mijn klanten. Aan dingen voor hen te bedenken. Dat geeft voldoening. Als een klant tevreden is, sta ik te kicken van plezier. En dat is lange tijd niet zo geweest.”

Sorteer reacties

Lieve Redactie,

Ik heb ook een corrigerende tik gekregen van God,om mensen te mijden die je
proberen een loer te draaien en te vernederen.
Ik was in het begin veel te "Goedgelovig"in mensen maar het krijgt constant een
knauw zodat mijn eigenwaarde verwoest.
Ik ben een binnenvetter,maar toch ben ik stap voor stap gaan genieten van kleine dingen.
ben weer gaan zingen in een kerkkoor.
Het is een hopeloze situatie geweest in mij situatie als je,je baan verliest waarin je alles
wilt geven maar door een vervelend ongeval over een wiel van een rollator te struikelen
is dat difinitief voorbij!
Het is nu twee jaar geleden,heb er nog steeds moeilijk mee.
Ik begrijp dat het heel goed is om eerst van jezelf te gaan houden,en de boel de boel
te laten,wat ik jaren ben gaan vergeten.
Mijn goede vriendin kwijtgeraakt,arbeidsongeschikt,kinderen uit huis geplaatst,huwelijk
stuk,enz.enz enz, het lijkt echt op de wet van Murphy!
Ben een binnenvetter en treedt niet graag op de voorgrond,net als mijn vader.

Marianne van der Zwet - 20-06-2010 | 14:03

een burn-out is een corrigerende tik van God.

sneep - 10-10-2009 | 12:55

Reageren

Naam: E-mail: Reactie:

Reacties van bezoekers op artikelen op deze site zijn meer dan welkom.

Echter: reacties die kwetsend, onnodig grof of beledigend zijn worden niet

geplaatst.

Klik voor de uitgebreide versie van de spelregels