Jaap Beekhuis op het landgoed Heerlijkheid Horssen. Foto: DG
HORSSEN - Het zou een unicum zijn, een plek in de natuur om asurnen te begraven. Maar omwonenden van landgoed Horssen liggen dwars. Met de spiegels ingeklapt om door de ouderwetse poort te kunnen, rijdt deBuzz over de kiezels het in mist gehulde landgoed Heerlijkheid Horssen binnen. De verslaggevers zijn ontboden in een riant negentiende-eeuws landhuis met daar omheen een groot bos.
Zie ook:
De ‘eigentijdse oplossing’ die eigenaren Jaap Beekhuis en Corine van der Hart gevonden hebben om dat te kunnen bekostigen, is sommige mensen uit het naburige Horssen in het verkeerde keelgat geschoten. Het echtpaar wil een klein deel van het bos, dat vrij toegankelijk is voor wandelaars, maken tot een urnengedenkplaats, een plek in de natuur om asurnen van overledenen te begraven.
Lopend door de bossen op weg naar dat veelbesproken stukje grond, vertelt Beekhuis trots over zijn ‘unieke formule’. „Een plekje op een kerkhof is amper negentig centimeter breed. Dat zijn net je schouders. Hier kies je als nabestaande een boom en daar in de buurt wordt de urn, voorzien van een chip, begraven. Geen gedenksteen of kruis; alleen de familie weet de plek.”
Beginnen met de plannen mag het echtpaar officieel nog niet. Desondanks hebben vier urnen al een plek gekregen. Of het er niet al meer zijn, laat Beekhuis in het midden. Het is allemaal wat geheimzinnig omdat er een rechtszaak loopt tegen de vergunning die de provincie Gelderland heeft afgegeven. Drie omwonenden, die niet in de krant willen reageren, maken bezwaar en volgens het gemeentebestuur van Druten, waar Horssen onder valt, past het urnenpark niet binnen het bestemmingsplan.
In het dorpshuis van Horssen geeft Han Blok, die vaak over het landgoed wandelt, op mysterieuze toon inzicht in de psyche van het dorp: Het blijkt niet te gaan om overlast van extra auto’s over de smalle landweggetjes of om de extra bezoekers van het bos, maar om het verleden.
„Voor een kleine groep Horssenaren voelt het nog steeds als ‘ons bos’, het land van hun voorvaderen, ook al zijn de familiebanden allang doorgesneden.” Zelf ziet Blok het probleem niet, want op het ‘groene hart’ van Jaap Beekhuis vertrouwt hij wel. Alhoewel: „Maar als het bos daarna in handen valt van een begrafenisondernemer, dan moet je nog maar afwachten.”
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.
Sorteer reacties
Een mooi initiatief voor mensen die in een mooie omgeving herdacht willen worden. Door dit initiatief kan het bos onderhouden worden en blijft het behouden voor de Horsenaren. We hopen dat de gemeente na de uitspraak van de Raad van State snel de weg vrij maakt voor dit prachtige plan. 
