GROESBEEK - Bas (10) droeg altijd een hoed. Niemand die hem daarom
uitlachte. Het was gewoon Bas met zijn hoed. Die hoed hangt sinds afgelopen
weekeinde niet meer naast de jassen van de andere kinderen. Bas is dood.
Daar koos hij zelf voor.
Dat laatste is belangrijk om te weten, zegt John Peters, directeur van
basisschool 't Vossenhol in Groesbeek. Bas was de enige jongen in een gezin
van vijf kinderen. Zijn ouders hechten eraan de wereld te laten weten dat
hun zoon er zelf voor heeft gekozen dit leven te verlaten. "Ze zijn
naturlijk kapot van zijn dood, maar respecteren dat hij hiervoor koos. Hoe
gek dat misschien ook klinkt."
Aan Peters om die boodschap
over te brengen, want in Groesbeek gaat het verhaal dat de 10-jarige jongen
zaterdag aan het eind van de middag getroffen werd door de bliksem. "
Een hardnekkig gerucht. De meeste ouders die vanochtend hun kinderen naar 't
Vossenhol brachten, dachten dat nog steeds."
John Peters is 29
jaar directeur van 't Vossenhol en maakte nooit eerder mee dat een van zijn
leerlingen overleed. Laat staan dat hij ooit eerder met zelfdoding te maken
kreeg. De school, zo realiseerde hij zich vrijwel meteen nadat hij het
nieuws zaterdagavond hoorde, moet nu overeind blijven. Als veilig baken voor
de leerlingen en hun ouders.
Dus ging er gisterochtend geen
snerpende zoemer, maar liepen alle docenten op het schoolplein om ouders en
kinderen binnen uit te nodigen. "Dat was een mooi en integer moment.
Bijna geruisloos wandelden de vaders en moeders door naar de aula; de
kinderen gingen naar hun klas. Zodat iedereen het werkelijke verhaal te
horen kreeg over Bas' dood." Hoe Bas het deed, weet echter alleen zijn
familie. En het waarom? Daarover tast iedereen in het duister.
Dan
nog: hoe leg je een zelfdoding van een leeftijdgenootje uit aan kinderen?
Peters: "Tja, dat is niet makkelijk. Dat doet elke docent op zijn eigen
manier. Het moge duidelijk zijn dat je zoiets aan kleuters anders vertelt
dan aan leerlingen van groep 8. In de aula is een condoleancehoek. Kinderen
en ouders lopen daar voortdurend naar toe."
't Vossenhol
heeft niet alles zelf hoeven bedenken, geeft de directeur toe. Al snel werd
hem door allerlei instanties hulp aangeboden. "Nog steeds zijn hier
mensen van slachtofferhulp, van de GGZ en Jeugdzorg. Maar in de klas komt
niemand, alleen onze eigen mensen. Die zijn daar deskundig. Een protocol?
Nee, we handelen naar de situatie." Van lesgeven is volgens Peters
amper sprake. Misschien is de klas er na verloop van tijd ook wel over
uitgepraat. Dan wordt er gewoon weer even gerekend. Bas' eigen groep, groep
6, maakt een mooie advertentie. Wie wil kan, woensdag afscheid nemen van
Bas. En van zijn hoed, want die ligt op zijn buik. En daar blijft hij.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.


Sorteer reacties














