De gigantische eettent op Heumensoord biedt onderdak aan duizenden militairen. In twee uur tijd moeten ze allemaal gegeten en gedronken hebben.
De lengte van de rij voor de pizzawagen op kamp Heumensoord wordt bepaald door het menu in de eettent, vijftig meter verderop. Afgelopen dinsdag werd daar rode kool geserveerd. Toen deed de pizzabakker goede zaken.
,,Het was van die kapotgekookte rode kool. Daar maak je als Nederlands leger geen goede sier mee.
Zoiets moet je je buitenlandse gasten niet voorschotelen”, schampert een Nederlandse officier.
Desondanks lijken de buitenlandse militairen best tevreden met de Hollandse kost. De Britten en Noren die donderdag aanschuiven voor het avondeten zijn in ieder geval in hun nopjes. Op hun bord ligt een stuk kalkoenfilet, een flinke schep tricolore pasta en een ruime portie Mexicaanse groentenmix. „Precies wat je nodig hebt na negen uur lopen”, zegt de Britse luitenant Simpson vergenoegd.
„Erg voedzaam en vol vitaminen en mineralen.”
Da’s mooi, maar is het ook lekker?
„Het smaakt best, maar dat is niet het belangrijkste. Het gaat erom dat het gezond en voedzaam is.”
De Nederlandse korporaal Van Tongeren heeft ook niets dan lof voor de keuken op Heumensoord.
„Het smaakt beter dan vorig jaar.
Beter ook dan op onze eigen Detmers-kazerne in Eefde.” Kok Jan van den Hudding neemt de complimenten dankbaar in ontvangst. ,,We horen eigenlijk alleen maar positieve geluiden.’’
Jan werkt bij Paresto, het bedrijf dat voor de gehele Nederlandse krijgsmacht de catering verzorgt.
Een paar weken geleden nog kwam het bedrijf negatief in het nieuws. De militaire keukens van Paresto zijn verouderd en onhygiënisch, zo bleek uit een rapportage van de Inspectie Militaire Gezondheidszorg. De Australiërs in Uruzgan weigeren zelfs om nog langer te eten in kamp Holland.
In Heumensoord, waar dagelijks 5.000 militairen hongerig terugkeren van hun mars, valt niet echt een wanklank te beluisteren. Misschien omdat er niet echt wordt gekookt. De avondmaaltijd wordt in alle vroegte in Eindhoven klaargemaakt en vervolgens naar Nijmegen gebracht. Daar gaan de bakken vlees, groenten, pasta en rijst halverwege de middag in grote ovens om ze weer op temperatuur te brengen.
,,Dat lijkt gemakkelijker dan het is”, verzekert kok Jan, die normaal in Harskamp werkt, op het Infanterie Schietkamp. „We werken op een geïmproviseerde locatie, met een geïmproviseerde keuken. Het is best lastig om alles op tijd, warm en met de juiste hygiëne aan de klep te krijgen.”
Niet iedereen is even positief over het eindresultaat. De jongere soldaten lijken wat kritischer dan de oudere. „Ik heb hier de hele week nog niet gegeten”, zegt een soldaat buiten bij de biertent. „Ik ga liever de stad in.”
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties














