NIJMEGEN - De dode, sterk vermagerde hond die 30 december 2009 op een
Groesbeekse parkeerplaats werd gevonden, is maandag gecremeerd in Amadeus in
Nijmegen. Twee medewerkers van de Dierenambulance Nijmegen (DAN), Marcel
Stensen en Jacqueline Bouwhuisen, hebben de hond van de vriescel bij de DAN
naar zijn laatste rustplaats gebracht: het huisdierencrematorium aan de
Nijmeegse Sint Teunismolenweg.
Meindert Snoei van het crematorium verbleekt als hij de verwaarloosde hond
ziet. "Sjongejonge... sjongejonge, arm beest", zegt hij. Hij
vervolgt cynisch: "De eigenaar zal wel niet komen, hè?"
Om die te achterhalen, benaderde de DAN de media. Bouwhuisen: "Deze hond
konden we niet meer redden. Maar misschien heeft de eigenaar nog meer dieren
in huis. We hopen ook dat mensen die met hun hond een vergelijkbare situatie
hebben, wel hulp zoeken."
Het artikel in De Gelderlander
leverde zeven tips en heftige reacties op, maar de eigenaar werd er (nog)
niet door achterhaald. Bouwhuisen: "Sommige reacties vond ik eng. Zo
fel, de boosheid en emotie. Heel grof. Maar ik wil niet oordelen. Er moet
iets ergs achter zitten als je je hond als afval dumpt."
Stensen haalde de dode Stafford op in Groesbeek. " Het was de vierde
uitgemergelde hond die ik in 2009 aantrof. Ik heb er geen woorden voor. Deze
hond spant de kroon. Hij woog nog geen tien kilo. Normaal weegt een Stafford
35 tot 40 kilo. Ik snap die reacties op internet wel. Vanuit de emotie zou
ik het ook zo hebben kunnen schrijven."
Ook Snoei was
geschokt toen hij de foto in de krant zag. Hij bood meteen aan het dier te
cremeren. Normaal gaan karkassen naar de destructie. "Het beestje heeft
er niks aan, toch wilde ik het doen. Hij heeft geen net leven gehad, maar
het wordt zo wel op een nette manier afgesloten." Snoei houdt de urn
met zijn as. "Ik zet hem hier ergens neer", hij wijst op een kast
in de ontvangstruimte. "Hij krijgt zo'n zilveren bus. Ik weet niet wat
ik erin laat graveren..."
Bouwhuisen: "We hebben hem no
name dog genoemd." Snoei: "Dan komt dat op de urn te staan."
Bouwhuisen: "Het is als het graf van de onbekende soldaat. Laat het een
voorbeeld zijn."
"Een voorbeeld van hoe het niet moet"
, zegt Stensen. "Hier wen je nooit aan. Ik ben boos, maar je kan niets.
Het gesprek in de koffiehoek bij de DAN komt geregeld terug op deze hond.
Als je er niet over praat, ga je er aan onderdoor. Ik ben een flinke kerel,
maar de tranen komen dan wel."
Hij streelt als afscheid teder
de bevroren wang van de no name dog. De dode, sterk vermagerde hond die 30
december 2009 op een Groesbeekse parkeerplaats werd gevonden, is gisteren
gecremeerd in Amadeus in Nijmegen.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.



Sorteer reacties













