NIJMEGEN - Het Franse persbureau AFP wilde er alles van weten. De camera's van het NOS Journaal snorden. Demissionair minister Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken) speechte, ambassadeurs en ministers hoorden aandachtig toe in de volle St. Stevenskerk.
De allereerste uitreiking van de Vrede van Nijmegen Penning aan 'mister
Europa' Jacques Delors, werd wat de Nijmeegse burgemeester Thom de Graaf
hoopte dat het zou worden: een internationaal (media)event waarmee je
Nijmegen op de Europese kaart zet.
Maar: veel 'gewone' Nijmegenaren zaten er maandag niet in de kerk. Was de
uitreiking van de Treaties of Nijmegen Medal – toegekend aan Delors vanwege
diens verdiensten voor de Europese eenwording – niet te veel een staaltje
stadspromotie over de hoofden van de inwoners heen? Een elitefeestje?
Nee, zegt Gert-Jan Hospers, hoogleraar citymarketing in Nijmegen. "Als je
je als historische stad wilt profileren, ben je het aan je stand verplicht
om af en toe op de trom te roffelen. Zodat ze je niet vergeten. Nijmegen
doet iets met Romeinen, met de Tweede Wereldoorlog, en nu dus ook met de
Vrede van Nijmegen. Daar zit logica in. Het beeld dat beklijft is: o ja,
Nijmegen is een bijzondere stad, een stad van geschiedenis."
Het afstoffen van de Vrede van Nijmegen en het uitreiken van de penning, laat
een lang verborgen kant zien, stelt Hospers: die van Nijmegen als centrum
van Europa tijdens de vredesonderhandelingen in 1678 en 1679. "Citymarketing
draait heel vaak om clichés, maar dit is écht, dit is verrassend. Het heeft
misschien niet ieders belangstelling, maar ik zie het zo: met de Vierdaagse
profileert Nijmegen zich voor het grote publiek, met de Vrede van Nijmegen
voor een ander publiek. Als stad moet je je op alle niveaus laten zien."
Jaren geleden ijverden onder anderen Pieter Roelofs (ex-conservator
Valkhofmuseum) en de Nijmeegse ex-europarlementariër Maria Martens al voor
het uitventen van de Vrede van Nijmegen. Burgemeester Thom de Graaf omarmde
die gedachte vanaf dag één toen hij begin 2007 aantrad. Ook al was het,
zoals professor Peter Rietbergen gisteren in de Stevenskerk aanstipte,
feitelijk puur toeval dat Nijmegen in 1678 als decor van de onderhandelingen
werd gekozen. "Nijmegen was niet de eerste keus. Nijmegen was 'n
compromislocatie."
De Vrede van Nijmegen-lobby gaat door. Met in april de opening van Vrede van
Nijmegenzaal in Museum Het Valkhof. En niet te vergeten: de presentatie van
A.F.Th. van der Heijdens vuistdikke roman over de Vrede van Nijmegen,
getiteld De Ochtendgave.
© Gelderlander 2012, op dit artikel rust copyright.

















